İlk nefes ilk çığlık,
Emerken yaşamın sütünü,
Kazanmak tek amaç,
Yüzyılın hastalığı başarı para,
Kaybedilen tek şey zaman!

...

Gelin uşağlar gelin hele bi gelin
Şu sese kulak verun iyice dinleyun
O gelen nedur hemen bana söyleyun
Dinleyun uşağlar dinleyun şu düdüğü

...

Dur, durak bilmeyen
Beni de götürsen
Sevdiğim adamı getirsen
Durdurak bilmeyen kırmızı tren
Gelmek isterim ben bazen

...

insanlık artık üzülmüyor,
üzüntüsünü paylaşım saatine göre planlıyor.

Sabah kahvesi,
iki hikâye,

...

Tren yolu eğlence idi biz çocuklara,
Oysa sıralı idi tehlike , tuzaklarla.
İlk şiirim trene ev ardında yazıldı,
Gürültü şamatayla çocuklukta dizildi..


...

Şimdi hızlı trenlerle insanların hayatı hızlı ne türkü yakmaya ne dinlemeye vakitleri yok, Bırakın birbirini duymaya bile vakti yok.. Mutluluğa yazılmış türkülerin bol olacağı güzel ve mutlu yıllar sizin olsun...

HIZLI TREN
Hızlı trenler aldı götürdü benden,
Dolu dolu anılar el sallayıp giderken.

...

Hasret yüklü vagonda uzaklara giderler
Kara dumanların arkasında bırakılan ağıtlar
Gün saymaya başlanır geri dönüş raylarında..

Kanayaklım her gece bencere önünde iç çeker

...

Oysa tren, her seferinde uzaklardan geçip gidiyordu.
Bense çamurun tenime dokunduğu yerde,
Mısır koçanından trenimle "çuf çuf" sesleri büyütüyordum.
​Bir de dağımız vardı bizim;
Uzak ama sanki bir el uzatımı yakınlıkta...

...

Yıl bin dokuz yüz kırk üç,Şubat altısı
Savaş insana salmış,korku algısı.
Şartlar oldukça ağır,çok kötü zaman
İnsanlar için yaşam,vermiyor aman.

...

trene biniyorum vagon boş ama kokuyor ter ve umutsuzluk ve o şey neydi adı parfüm değil hayat hayat kokusu iğrenç ve tatlı bir kadının boynunda kalmış yıllar önce unuttuğum bir kadının
istasyonlarda inmeyi düşünüyorum ama inmiyorum çünkü nereye gidiyorum ki evinde buzdolabında sadece bir limon ve biralar ve o yarım limon yeterli değil hiçbir şeye ama yeterli bu geceye bu trene bu şiire
gece yarısı son durak makinist iniyor ben inmiyorum oturuyorum boş vagonlarda düşünüyorum trenlerin de insan gibi yalnız olduğunu raylarda sadece gidebildiği kadar gidiyor ve sonra duruyor paslanıyor hurda satılıyor kilo kilo demir fiyatına
ben de öyle olacağım demir fiyatına ama şimdi bu vagon bu koltuk bu camdan dışarısı karanlık ve ben hâlâ gidiyorum gidiyorum hiçbir yere ama gidiyorum


...