1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
218
Okunma
Köylüler, trenin öküze baktığı gibi bakıyordu;
Oysa tren, her seferinde uzaklardan geçip gidiyordu.
Bense çamurun tenime dokunduğu yerde,
Mısır koçanından trenimle "çuf çuf" sesleri büyütüyordum.
Bir de dağımız vardı bizim;
Uzak ama sanki bir el uzatımı yakınlıkta...
Başındaki beyaz kepiyle,
Yaz ortasına kadar selam dururdu ovaya.
Ben, iğde ağaçlarının o baygın kokusunu,
İçime sindire sindire yaşardım yazı.
Sonra... Gençliğimi yaşamadan söktüler tüm ağaçları;
Serçelerin ağladığını kimseler duymadı.
Kuğu kuşları, elektrik tellerine sığıntı gibi dizildiler.
Tarlaları mekan tutan güvercinler,
Yeni çatılara alışamadan, toprağa saçılan zehirden aldılar paylarını.
Kuşları ölmüş bir gökyüzü,
Ve yağmuru bekleyen koskoca bir ova kaldı şimdi...
Gençliğime.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz