Seni Düşünüyorum Yine Bu Gece
Özlüyorum Geçmişteki Tüm Yaşadıklarımızı
Aldım Elime Kalemi Ve Başladım Yazmaya
Tüm İZMİR Sokaklarının Tavanı Kadar!!!

...

yine de söyle,
şehzadenin aşkı değil mi bu duyduğum?
şimdi üçüncü gözünle bak gözlerime
yine de söyle,
yine de...

...

Ritmi bozuk renklerin,benizleri ölü!

...

Dinlerdim bir zamanlar kendimi en derinden,
Aşkı öğrenmek için, özdeş alp-erenimden.




...

Bu gecede uzandım yatağıma sessiz.
Konuştum biraz,
Baş ucumda asılı yalnızlığımla.
Sordum hep sordum! !
O hep sustu,

...

kanepeye uzanmış
kitap okuyordum
Ted Allbeury'nin
İnfilak romanından sıkıldım
Voltair'in Felsefe Sözlüğü'nü

...

Yollara dökülürde o doğuyla batıdan
Kimi vazgeçip gelmiş yatıyla katından
Öbürü kuş gibi ürkek yılmış savaştan
Herbiri sarı siyah ırklı ve birde beyaz
Gözlerden akan yaş dilde dualı niyaz

...

Fakirler,zenginler saf saf.
Eller göğüs hizasında:
Dilemekte Rabbinden af.

Ne hicran gerek aşk,ne

...

abdestsiz dokunmuyorum kelimelere"

öyle bir düşmek belası
kan ve revan
dilim pas

...

Gözlerimde kalan bakışların bir kaç damla “gözyaşı” olup akarken her gece yastığıma, alabildiğine uzuyor katran karası geceler. Sabaha varmak; bir ömür kadar uzun, tepeleri aşmak kadar meşakkatli..
Ne mağlubu var bu savaşın ne galibi, hatta olan biten bu soyut mevcudiyetin “nedenleri” bile meçhul(!)
***
Sen; “nasılsın” dediğinde kulaklarıma “naif bir tat” bırakan sesin, telefonu kapattığında “Ben yokum” diyen dayanılmaz bir çığlık olup zonkluyor kıvrım kıvrım beynimin koridorlarında. Konuşurken yaşadığım “duraklayışlar” senin yasaklarınla benim takıntılarımdan ibaret!. Senin konuşmak için “cesur” benimse “rahat” olduğum an seninle doya doya dertleşebileceğimiz an’dır. İçten, samimi, doğal, zorlanmadan, kelimeleri kesip biçmeden, hamur gibi şekillendirmeden, kategorize etmeden, olduğu gibi yani!..
Ne zaman yanımdasın, ne zaman kayboluyorsun hasret tünellerinde, anlamak mümkün değil!.. Hissettiğim kadar mısın, yoksa tüm yalanlar gibi bir “ütopyadan’mı” ibaretsin bilemiyorum!..

...