hayalinle gezdiğim sen değilsin
düşlerim tek başına kuruyor kendini
uygun bir yerde bir karış toprağım olursa
iğne düşse kaybolmalı bahçede...

çit boyunca akasyalar, duvarlarda sarmaşıklar
hanımeli ve yaseminler süslesin salkım salkım
limon ağaçlarının kokusu sarsın dört mevsim
eşikte fesleğenler eşlik etsin her adımıma
ne yazık ki hiçbirinde olmayacaksın...

belki bir de havuz, akşamsefası kuşatmasında
papatyalarla seksek oynasın çayırkuşları
balıklar olsun mesela, belki ördekler bile
ne güzel hayal bunlar, ah şu kötülükler...

allah’ım, neden her canlının bir düşmanı var
kimi cana kasteder, kimi yürekteki sevgiye
neyse... ne içimiz ne ensemiz kararmasın şimdi
hiç değilse şiirlerimizi mutlu kılalım, öyle değil mi...

karanfilleri unuttuk bak... yok, karanfil olmasın
nicedir ölümü temsil eder...

nergisler, güller, sardunya ve ortancalar
yerlerde sırılsıklam kır çiçekleri, horozibikleri
rabbim, hak ediyor muyuz verdiğin güzellikleri
ne var ki; şimdilik hayal hepsi...

her ağaçtan ekip gölgesinde şiirler yazacağım
serviler, salkım söğütler ve körpe bir meşe
sincaplar neşe dağıtsın herkese...

bu düşler insanı önce göğe yükseltir
sonra avını parçalayan bir kartal gibi bırakıverir yere
"işte böyle düşlerim var, hem mutlu hem korktuğum
hasılı biraz gerçek, biraz ötesindeyim günün"


27.10.2015 - Hatice Ak