Çayın berraklığında gülümsüyorsun dem dem.
Itırın buğu buğu yayılıyor iklime.
Zarafetin albenin artıyor dirhem dirhem.
Hüsnün ilham oluyor kalemimdeki ime.
Hiç alakasız şeyler görünüyor sen misal.


Bir divana dibace gül bidayetli adın.
Kelimeler yeknesak seni söyler kamusta.
Hurufata efsane her nefesteki yadın.
Mevzubahis sen isen oluyor kalem usta.
Her cümlenin hitamı yazılıyor sen misal.


Bazen İstanbul ile birlikte anıyorum,
Yedi renk yedi ahenk anlatıyor hâlini.
Boğaz’da renk cümbüşü sen geldin sanıyorum.
Üstleniyor yıldızlar ayrılık vebalini.
Kızkulesi geceyi bürünüyor sen misal.


Erguvanlar şehrine sen anlam katıyorsun.
Yedi tepe üstünde gülüşün yedi nakış.
Omzuna gül desenli ipek şal atıyorsun.
Senin iklimine hep gönüllerdeki akış.
Gülyağını periler sürünüyor sen misal.


Güneş yüzünü yıkar Boğaz’ın sularında.
Yalılar hazır kıt’a bekler hep sen geçerken.
Efsaneler demlenir derin uykularında.
Erguvanlarda telaş hayalin sabah erken.
Gül misalin saçları taranıyor sen misal.
12.11.2014İbrahim Kilik