Kara sütün içinde ak leke, ak kaşık.
Siz temizdinizde, nereden bu bulaşık.
Tahammül kalmadı da kafalar karışık.
Karışık çıkarana yaradı, gene bu sene.

Yalanlara çevrelenmiş, üç beş inanmış.
Arkadan savururken gönüller kanmış.
Konuştuğun kadar sustuğunda yalanmış.
Yalanlar dizi buldu, dizi oldu bu sene.

Bastırıyor karınlardakini, tepedeki sesler.
Yükü yükleyen susuyor, düşer elbet fesler.
Bir tarafta yetmez iken son nefesler.
Konuşacakken sustu vicdanlar bu sene!

Diller vicdanda iken, eller cepte bulundu.
Dünkü dostların hepsi şimdi düşman oldu.
Girip çıktığın yerler sanma ki unutuldu.
Dününe mazi diyenlerle doldu bu sene.

Kardelenler yürek delenlere mi susuyor.
Herkeste bir minnet, kimse bir şey duymuyor.
Akıl almazdı da şimdi kazan kaynıyor.
Abanan iyi, taşlar soysuz oldu bu sene.

Ömrünü serseler yetmez yedi yüz bin.
Zamana bakmak için mi bunca in bin.
Sizlere yakışıyordu da hani çıktığınız in.
Yumurta kabuğunu beğenmez bu sene.

Kuşların kanadından göğsünden vergi akıyor.
Bilmem bu vergilerle hangi kimler doyuyor.
Paşam bizim paralarla da lutuf buyuruyor.
Bankalar bile doydu, gözler aç bu sene.

Taş atmadan bile artık kollar yorulur.
Elbet bu sahte bolluk bir gün son bulur.
Yine demiştik diyoruz, elbet görülür.
Sağır karlı,çehre dilsiz oldu bu sene.

Aldıysa yaptılarla doluyor gene ortalık.
Hans’ın Jone’ninkinden başka ne yaptık.
Hakkını vermedik, adını yardım yaptık.
Çehreler tavazüya gömülür gene bu sene.

Biz demiştik demelerden biz sıkıldık.
Utanmalar rafa kaldırıldı, sanırım artık.
Biz bir palavracı teo dayıyı tanırdık.
Kırk yalan atıldı, kimine inanıldı bu sene...

BURHAN SEVİMLİGİL