0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
951
Okunma
Toprak atın üstüme ey Âdem !
Yüreğime nazlanan gülüşü ;
Sonbaharın asi yüzünde birikti
Yüreğim çürüdü …
Ağıt yakın kaderime ey Âdem !
Dilinden dökülen “ ben gidiyorum “ yok mu ;
Kasımın soğuk sabahın da
Yüreğimi yaktı …
Söyle gelsin “Azrail” ey Âdem !
Sevdiğimin ;
Kızgın alevlere dönen hasreti
Vuslata çeyrek kala
Yüreğime üşüştü …
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.