Gafiller gaflete daldıda uyanmadı.
Dünyada insanlığın nesli kalmadı.
Yıllarca dost hasretiyle ben yandım.
Bir ALLAH,ın kulu bana dost olmadı.

Gördüğüme dostum deyip sarıldım.
Hepsinden ben acı birer ders aldım.
Güler yüze tatlı dillere nasıl kandım ?
Dost dedim düşman çıktı ben yandım.

İnanadım ben tatlı tatlı hain sözlere.
Nasıl kandım masum duran yüzlere ?
Yıllar yılı can dostum deyip sarıldım.
İnsanlıkla alakası olmayan öküzlere...

Ben insandım onlarıda insan sandım.
Dağda geyiktim şehire indim avlandım.
Hepside kurt imiş kurbanlarını arayan.
Giydikleri koyun postlarına kandım...

TAŞGIN,ım diz çöktüm el etek öptüm.
Herkese içimi açtım dertlerimi döktüm.
Ben yaradanıma bile kulluk edemezken.
Yıllarca kula kulluk ettim boyun büktüm...

ŞAİR:Zekeriya Taşgın------
----------18.05.1986---Şiir’i ilk yazdığm tarih )