Vazgeç/eme/mek hiçbir zaman kolay olmadı
Bana seni seviyorum dediğinde de
Senden vazgeçtim dediğinde de
Bekledim belki bir gün dedim
Belki bir gün
Gerçekten neden kırıldığımı anlarsın
Neden vazgeç/eme/diğimi anlarsın
Neden çekip git/me/diğimi anlarsın
Hani olurda o mucizevi günlerden biri gelir
Gelir de neden diye kendini sorgularsın
Bekledim…
Seni günlerce gecelerce
Mevsimlerce bekledim.
Bana gel/e/mediğin o günlerde
Benden yavaş yavaş vazgeçtiğini anladım
Ben anladım da yüreğime anlatamadım
Sen gel/e/medin ben kitapları eskittim
Sen gel/e/medin ben filimler tükettim
Senin yerinede güldüm
En sevdiğin şakalara dost ortamlarında
Senin yerinede ağladım
Yarınlarımızın elimizden kayıp gitmesine
Geçer dedim
Geçecek
Geçmeli
Karakışım bahar olacak
Mevsimlerim değişecek
Güneşim doğacak yine
Yüzüm gülecek.
Bekledim
Güçlü olmaya çalıştım
Yüreğimde kopan fırtınalara inat
Dimdik ayakta durmaya çalıştım
Gel istedim
Gel
Şiirlerimde mısra oldu bekleyişim
Hatıralarımda iz
Gel/e/medin
Bağırdım çağırdım
Resimler yırttım
Şarkılar söyledim bağıra bağıra
Sustum
En çokta yüreğime sustum
Dayanamadım
Geçmişti zaman
Geçmişti mevsimler
Seni seviyorum derken
Seni sevmiştim demeye başladım
Çok sevmiş bile dedirttim en sonunda
Vazgeç/eme/mek hiç kolay olmadı
Ne senden nede yarınlarımızdan
Gel istedim hep gel
Ama artık gelme
Gelme
Vazgeçtim senden
Vazgeçtim yarınlarımızdan
Vazgeçtim bizden
Gelme
Şimdi gelme
ESİLA SUNA