Güneşe yaklaşmıştım
Yakalayacaktım kanatlarından belkide
Belki ellerim yanacaktı sıcağından
Varsın yansın ,yakalamıştım ya
Bıraksam güneşi,
Düşeceğim bir boşluğa ,
Haykıracağım çığlık çığlık ,
Duyan olmayacak.
Düşeceğim belki çakılırcasına,
Çatlamış kurak bir toprağa
Elimden tutup belki,
Doğrultan olmayacak...
Çakılmışcasına bedenim kurak toprakta,
bekleyecek binlerce pişmanlıkla.
Damlayacak gözyaşlarım toprağa.
Sevinecek zavallı yağmur diye.
Anlayacak halimi bir zaman sonra
Belki acıyıp halime,
Bakmadan acınacak haline
Ağlayacak o çatlaklıkla...
Kara bir örtü olacak gece üzerimize
Yıldızlar tesellimiz.
Yıldızlar...
Görecekler ağlayan iki varlık
Belki ağlayacak
Gökteki binlerce yıldız damla damla
Ve yeşerecek toprak kurtulacak kuraklıktan
Yıldızların üzüntüsü
Doğuracak yeşil bir orman.
Bir yıldız kayıp gökten
Düşecek yanıbaşıma
Dilek tutacağım hemen.
Güneşten ayrılışımın pişmanlığını
Fısıldamak isteyeceğim
Diğer nice varlıklara...
Ve kucaklayıp yıldız yıpranmış bedenimi
Götürecek beni gök_memleketine
Yıldızlar kardeşim,
Dileğim kabul olacak.
Geceleri var olup,gündüzleri yok olacağım
Varsın olsun...
Belki hayatın sırlarını haykıracağım
Gök_memleketinden dünyaya
Bir zaman gelecek sıkılacağım belki
Gök_gece yaşamından.
Birşeylerin eksiliğini hissedeceğim
Ruhumun derinliklerin de
Belki kaymakta olan bir yıldızın
Atlayıp kucağına
El sallayacağım yıldızlara,baba aya
Belki ekilmekte olan bir toprağa konacağım
Tohum gibi kelebekce...
Haşır neşir olacağım toprak ile
Anam olacak toprak
Sarılacağım sevgi ile.
Sonra sıkılıp toprak altından,
Zorlayacağım toprağı,
Çıkmak için yeryüzüne...
Görmek isteyeceğim terk ettiklerimi.
Dost güneşi,kardeş yıldızları,baba ayı.
Nihayet...
Çıkacağım toprak üzerine.
İşte hava,işte dünya,işte güneş diye
haykıracağım.
Bir çocuk neşesi ile...
Belki bir güzel çiçek olacağım.
Başım eski dost güneşe bakacak.
Salınacağım tüy gibi,
Kardeş meltemin nefesinde,
Bir o yana ,bir bu yana keyifle,
yaşayacağım tüm sevdiklerimle
Eksiksizce...
Ve belki
Bir insan gelecek,ansızın
Basacak ince narin bedenime hoyratca.
Sönecek ümitlerim ,sevgim bir bir.
Belki pişman olacağım bıraktığıma,
Kardeş yıldızları "yok oluyorlar" diye.
Belki pişman olacağım bıraktığıma,
Sıcak güneşi" yakıyor"diye,
Pişman olacağım tekrar,
İlk anam dediğim,
Toprağı bıraktığıma...
Ümitlerimi,özlemlerimi söndürecek insan
Bir çiçek iken yeryüzün de
Bir topuk dansı ile bilinçsizce.
Oysa...
Yaşamayı başarabilirdim
Birşeylerin eksikliğinde...