Biten her gün zoraki geceye döndüğünde,
bütün köşeyi dönüşlerim neden hep sana?
uykulara geçemeyen gözlerim, neden sadece boşluğa dalıyor?
intikam aldığım ve kazandığım savaşlar hep kendime, farkındayım..

Sana derken, saklandığım kendi iç dökümlerime
ve vurgularım yine başıboş kelimelerime
susmayan haykırışlarım yalnızca kendi sessizliğime
durmadan kızıla çalan öfkelerim
ah virane düşlerim, ne zaman yitip gideceksiniz?

Refakat ettiğin yegâne ömür seyrinde devam ediyor
bazı bazı saplanan, inceden sızı düşmüş görmüyor musun?
Anlaşamadık son demde, nice serzenişte ukde kalanlar
sırtında dünya kadar ağırlaşan yüküyle, satırlara yansıyanlar
düştükçe birer birer, yorgun ruhunu hafifletiyor duyuyor musun?

Bazen rastlarım izlerine renksiz siyah-beyaz
gitmek isterim peşinden, kelimelerinde neredeyse kaybolmak
kalırım ardında yine, ellerim erişmez
çünkü sen koşuyorsun, benimse derman yok dizlerimde
yani eşit değiliz yine, hiç olmadı..olamadık..

ve hiç bir yol birleştiremedi, hep sarpa sardı y/önümüz
bu yüzden gölgelerimiz hala üşümekte..


Feyza muhurlu

Bir eflatun..
28 Kasım 2011-04:00 İzmir