Dünya bir çiçek tarlasıydı.
Dermesini bilene
Koku alma duygun yoksa.
Neye yarar ki yalnızca bakmak.
Hadi topla artık kopanları.
İncitme ince filizi bırak yerinde kalsın.
Çok istememe rağmen
İstemem yazmak sana.
Bırak son mektup bana kalsın.

Yazdıklarımı herkes bildi.
Ne selam vardı ne sabah.
İçeriği anlatılamazdı neler yaşandı.
Hadi sorma artık gün bitti.
Yıllar geldi geçti.
Yazdıklarım bir sayfa bile etmedi.
İstemiyorsan yazmam sana.
Bırak son mektup bana kalsın.

Sonunda son sözümü bekliyorsun.
Yazmayacağım.
Ben biliyorum ne dedi diyeceksin.
Falcılara sorup çözüm arayacaksın.
Bense susacak sessiz kalacağım.
Sonunu bağlamayacağım.
Ana fikirse hiç belli olmayacak.
Yazmak istemiyorum sana.
Bırak son mektup bana kalsın.

Hani neler istemiştin o bahçede.
Kimler koşacak oynayacak biliyor musun?
Hiç düşünme çoktan viran oldu bir kere.
Hadi yoldan geçerken bak eserine.
Korkma ektiğim hiçbir çiçek ezilmedi.
Toprak üstüne çıkmadı bir kere.
Sevgiyle büyürdü biliyorsun.
Görüntü yok kokmayacakta.
Yazmak istemiyordum sana.
Bırak son mektup bana kalsın.
MEHMET ACET