Mustafa Yaralı
1641 şiiri kayıtlı

Yokluk cehennemi

Mustafa Yaralı Kimlik Onaylı
0 beğenme · 8 yorum · 675 okunma

Yokluk cehennemi


---------------------Madolyanın arka yüzü.

Tahsilim fazla değil, yalnız meslek okulu,
Benim tek üniversitem, yalnız hayat okulu.

Oldukça cesaretli, otuz yaşında vardım,
İyi bir işletmeci, iyi bir sanatkârdım.

Müteşebbis ruhum var, biraz aklı evvelim,
Yeniliğe açığım, tasarımı severim.

Dokuz yüz yetmiş yedi, yılının mart ayında,
Devletten üç ihale, aldım normal tavında.

Alt yüz bin dolarlık, bu işlerin tamamı.
Bir an ziyan etmeden, kullanırdık zamanı.

Yüz kişi çalışan var, şenlenmez mi iş yeri,
Hepsi heyecan dolu, kıpır kıpır içleri.

Hükümet Milli cephe, Çoban Sülü başbakan,
O günlerde basmıştı, bu ülkeyi hafakan.

Yetmiş sente muhtacız feryatları yükseldi,
Ardından beş Haziran, erken seçimi geldi.

Hemen ertesi günde, piyasalar canlandı,
Yüzde üç yüz, yüzde bin, ham maddeler zamlandı.

Üç kuruşken maliyet, beş on katına çıktı,
O canım Devlet baba! Üstüme dünya yıktı.

İşlerin bitimine, dokuz aylık zaman var,
Ne kimseden anlayış, ne zerrece aman var.

O günler gelip geçti, işimizi bitirdik,
Kuralları kusursuz, hep yerine getirdik.

Bir buçuk milyon dolar, sıfırın altındayız,
Cehennemi hayatın, en alçak katındayız.

Bunca sürpriz borçlar, illaki ödenecek,
Alacaklılar haklı, sözüm yok ki denecek.

Devletin oyunları, bununla da bitmedi,
Onlarında işleri doğru dürüst gitmedi.

Arkasından yirmi dört, ocak kararı geldi,
Beş nisan doksan dörtte, gemimi tümden deldi.

Acımadan her aya! uygun görünce caiz,
Devlet alacağına, yüzde yirmilik faiz,

Nihayet iki bin bir, gemim sulara battı,
Zebani iktidarlar, cehennemi yaşattı.

Bunca zaman içinde, baştan sona gayrettik,
Sokaktan insan aldık, aş verip iş öğrettik,

Bunların içlerinden, onlarca patron çıktı,
Yurt dışına açılıp, nice sınırlar yıktı.

Bütün kârım bu oldu, övüncüm onlarladır,
Elli binide aşıp, çalışan insanlarladır.

Ömrümden otuz beş yıl, borç ödemekle geçti,
Allah’la ben bilirim, geçti ya nasıl geçti?

Saydığım, çektiğimin, binde biri olamaz,
Yaşayan iyi bilir, yaşamayan anlamaz.

Deryaları aştım da, dereler beni boğar,
Gecem yine cehennem, güneş karanlık doğar.

Kırk sekiz yıl çalıştım, emeğim borca gitti,
Ne gün yüzü gösterdi, nede çilesi bitti.

Allah’ıma şükür ki, itibar sarsılmadı,
Onurumla iş yaptım, lakin gücüm kalmadı.

Şartları zorlayarak, elanda uğraştayım,
Kendim ile barışık, mihnetle savaştayım.

Yokluk başıma bela, fakirlik iftiharım,
Sefalet ömre ziyan, şikâyet intiharım.

İsyanım yoktur hâşâ, aklımdan bile geçmez,
Şükretsem de halime, şükrüm şükür’e yetmez.

İnşallah aldanmayız, yokluk küfre götürmez,
Aç kurt gibi kemirip, imanımı bitirmez.

Anlamasam bilmesem, elbet bunda hikmet var,
Bana ziyan görünen, belki de en kutsal kâr.

İçimizde; kötülük zerre kadar barınmaz,
Her nedense dışımız, muhannetten arınmaz.

Hani muhannet için “ölümden çetin” derler,
Yemin etsem yeridir, doğrusunu söylerler.

Taşıyamam bu yükü, ağır gelir yaşıma,
Şu kocaman dünyayı dar ediyor başıma.

Dizlerim çekmez oldu, gün günü tekliyorum,
Çaresizlik içinde, mucize bekliyorum.

Evdeki doğru hesap, pazarda yanlış çıktı,
Kiminle paylaştımsa, her suçu bana yıktı.

Bu kadar mücrim mi’yim, haklı yanım olmaz mı?
Delik cebim yamansa, üçle beşle dolmaz mı?

Ben parayı sevmedim, oda beni sevmedi,
Her zaman uzak durdu, bir kez boyun eğmedi.

İdamlık mahkûm gibi, bir ferman var koynumda,
Ben sehpanın üstünde, yağlı urgan boynumda.

Günden güne artıyor, cellâtların sayısı,
Hepside birbirinin, ya emmi ya dayısı.

Ne sehpayı çekerler, nede azat ederler,
Para kokusu var mı? Diye gelip giderler.

Lafın bini bir para, yorulunca susarlar,
İçindeki öfkeyi, parmak verip kusarlar.

Ey keremi bol Rabbim, hesapsız hazinen var,
Sana zarar mı verdim, bana elin neden dar?

Sıkıntımı gidersen, sahi neyin eksilir?
Sen bilirsin derdimi, senden başka kim bilir?

Kalbim durdu duracak, içime kan damladı,
Sana dua edecek, gücüm bile kalmadı.

Gerçi ki her halimi, demesem de bilirsin,
Zatın murat edince, istemeden verirsin.

Allah’ım dertlerimi, kimlere arz edeyim?
Başka kapın var ise, söyle ona gideyim.

Bu gedayı kapından, elini boş çevirme,
Aşkından öldürsen de, muhannetle devirme.

Gazabınla kahredip, çevirmeden şaşkına,
Lütfüne mazhar eyle, Hak Muhammed aşkına.

İmanımdan şüphem yok, diyemem ki yemin et,
Umduklarıma nail, korktuğumdan emin et.

Her kim görürse bizi, tuzu kuru sanıyor,
Bildiğini zan eden bile yanlış tanıyor.

Kimi ilgilendirir? benim hayat hikâyem,
Gençlere ibret olsun, yazmaktaki tek gayem.

İlahi adaletin, kuralların gereği,
Mihnet ile hoş değil, yaralının yüreği.

18.01.2011…Mustafa YARALI

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yokluk cehennemi şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Yokluk cehennemi şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
19 Ocak 2011 Çarşamba 19:36:58
yüreğinize sağlık hocam okumak önemlimi o kadar ki insan kendini kitap okuyarakta geliştirir
19 Ocak 2011 Çarşamba 18:05:27
hayatın gerçeklerini dizelerinizde çok güzel işlemişsiniz..yüreğinize sağlık....
19 Ocak 2011 Çarşamba 17:56:06
ÜSTADIM;DİZELERİNİZLE YAŞAM ÖYKÜNÜZÜ ELİNDEN GELİDİĞİNCE İŞLEMİŞSİNİZ. BU SIKINTILARI ÇEKENLER GAYET İYİ BİLİR, ÇEKMEYENLER İSE BANA DEYİP GÜLÜP GEÇERLER. O DEVİRLERİ ÇOK İYİ BİLİYORUZ. CANLI CANLI ŞAYADIK ÇÜNKÜ. ÇOBAN SÜLOMUZ O ZAMANLAR DEDİĞİNİZ GİBİ 72 SENTE BİZİ MUHTAÇ EYLEDİ. aYNI ZAMANDA DA ENFLASYONUN HIZLI ZAMANLARINDA BANA 600 GÜN VERİN SİZE İSTEDİĞİNİZ ENFLASYONU VEREYİM DEDİ, iKTİDAR OLDU İNÖNÜ İLE BİDLİKTE. dEĞİŞEN NE? hİÇBİR ŞEY. NEYSE DERTLERİMİZİ FAZLA DEŞMİYELİM. YAZMAYA DEVAM ÜSTADIM, DEVAM... SAYGILARIMLA...
19 Ocak 2011 Çarşamba 14:47:05
Bu gadayı kapından, elini boş çevirme
Aşkından öldürsen de, muhanetle devirme.
Süper olmuş ellerinize sağlık...
19 Ocak 2011 Çarşamba 13:47:50
Derse ihtiyacın yok, ne maddi ne manevi,
Yar ve yardımcın olsun, O ganiyi İlahi.

Hikâyen gerçek müthiş, ama elden ne gelir,
Hak musibet ve derdi, çok sevdiklerine verir.

Mihnet zordu Allah’ım, vermesin bir kuluna,
El kahrı çekmek zordur, elbet gider zoruna,

Rabbim nasip eylesin, Eyyup nebi sabrını,
Halas eylesin borçtan, zay etmesin arını.

Zağlı bir hançer ile yüreğim ta derinden
Yaralandı kanıyor, amma ne gelir elden.

Duadan başka bir şey gelmez ki elimizden,
Rabbim halas eylesin, bu hali eliminden.


Necdet EREM tarafından 1/19/2011 1:51:02 PM zamanında düzenlenmiştir.
19 Ocak 2011 Çarşamba 13:45:47


Necdet EREM tarafından 1/19/2011 1:49:09 PM zamanında düzenlenmiştir.
19 Ocak 2011 Çarşamba 13:36:43

Rabbim hadisi kudside buyururki; ''Bana günahsız ağırla dua edin'' mü'minin ağzı Mü'mine günahsızdır
benim ağzım da çok müznib ama bana başkasına değil.
Değerli dostum Rabbim sana imkan versin yükünü alsın sekinet indirsin üzerine
diyorum.
19 Ocak 2011 Çarşamba 13:13:03
hayatın gerçekleri tertemiz bir sayfa gibi okudum ibretle
paylaşımlar yerinde kelâm güvenli ellerde
saygılar hocam....
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.