Dağları basan sis
Kocaman ağzıyla
Pahalı bir gâvur sigarası içen
Uzaklarda, hasret kaldığım
Adamların ve kadınların
Ciğerlerinden kopup gelir

Buna emin
Durur kalırım
Bakarım yıkık
Virane yalnızlığımı
Sur misali çeviren
Kuru dağlara
Pencerenin ardından

Şimdi oraları düşündükçe
Özgürlük diye bağırayım diyorum
Pencereyi ardına kadar açıp
Bıçak gibi kessin sesim
Karşımda duran bembeyaz yorganı

O yorgan ki
Şimdi şehre inmiş
Hayal kuran çocukların
Üzerine örtünmüştür

Çocuklar
Hayal kurarlar
Büyükler
O hayalleri alır
Kendilerine ömür
Yaparlar
Bir kısmını da
Üzülmesinler diye
Çocuklara bırakırlar

Sonra belki onu da alır
Hatalarını kapatırlar

Ben burada ne yapıyorum bir bilseniz
Hayalleri ellerinden alınmış koca çocuklar
Nöbet yerlerinde uzaklara bakıp duruyorlar
Onların hayalleri yok mu sanırsınız?
Onların uykusu gelmez mi?
Dağlara inen o canım yorgan
Bizim koca çocuklarımızı ısıtır mı sanırsınız?
Akıllarından her daim birileri geçer,
Dillerinden türküler eksik olmaz
Bilir misiniz?

Bilmezsiniz.
Bu çocukların hayallerini
Hangi büyükler alıp gitti
Onu da bilmezsiniz.

Siz sadece izlersiniz.
Üşümemek için üzerinize örttüğünüz yorganın bekçileri
Burada her gün hayallerini
Yıldızlara kaptırıyorlar

Rica etsem
Yatağınızdan kalkıp
Pencereden bakar mısınız?