Emine UYSAL (EMİNE45)
192 şiiri kayıtlı

Boyacı

Emine UYSAL (EMİNE45)
  5,0 / 31 kişi ·6 beğenme · 56 yorum · 1737 okunma
Boyacı

Boyacı


Şiirin hikayesini görmek için tıklayın


İndirdi sırtından boya sandığını
Duvarın dibine oturdu çocuk
Bir umut parladı kara gözlerinde
Elleri de karaydı gözleri gibi…

Yanından gelip geçenleri
Kol açan ederken bakışları
Bir adama seslendi utanarak
Boyayalım mı ağabey?

Çocuğun yüz ifadesi
Alı koydu adamı yolundan
Az önce boyatmasına rağmen
Kırmadı çocuğun bu isteğini

Önce sağ ayağını koydu sandığın üzerine
Sol yanının ağrıdığını hissetti aniden
Aldırış etmeden kalbinin acısına
Çocuğun gözlerindeki ışığa odaklandı

Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birlikte

Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...



/ Emine / Manisa / 11/03/2010

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Boyacı şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Boyacı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
NAZMİ ŞENUSTA , 5 puan verdi
15 Temmuz 2012 Pazar 21:47:32
Bu kadar içten duygularla yazılmış değerli eserinizi kutlarım efendim..Toplumumuzun kanayan yarası keşke iş ve eğitim alanları olsada dışarda bu manzaralar yaşanmasa..Ayrıca yardım amaçlı sadaka niyetinde olmayıp o çocuğa emeği karşılığı rencide etmeden yardımda bulunan beyi tebrik ederim bu davranışı beni şiiriniz gibi etkiledi selam ve saygılar efendim tekrar kutlarım..
Makedonyalı Şair , 5 puan verdi
19 Ocak 2012 Perşembe 20:33:56
Benden önce yazılmış bu güzel şiir iyiki koymuşsun yorumuna gelip kendi yerinde senin güzel sayfanda okumak için notumu verip eklemek için geldim tebrik ederim güzel şiiri yazan kalemi saygılar selamlar..
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiEmine UYSAL (EMİNE45) , şiirin sahibi
19 Ocak 2012 Perşembe 20:38:48
Teşekkür ederim Ramazan Bey, bazı şiirler insanın belleğine kazınıp çıkmıyor. Bu şiirde onlardan biri işte. Saygılarımla.
Bilgehan45
28 Kasım 2010 Pazar 01:18:44
olayı şiire çok güzel yansıtmışsınız tebrikler....

şefiniz gibi düşünen insanların çoğalması dileğiyle...
Asker Omur , 5 puan verdi
6 Ağustos 2010 Cuma 20:12:29
Çocuğun yüz ifadesi
Alı koydu adamı yolundan
Az önce boyatmasına rağmen
Kırmadı çocuğun bu isteğini


Önce sağ ayağını koydu sandığın üzerine
Sol yanının ağrıdığını hissetti aniden
Aldırış etmeden kalbinin acısına
Çocuğun gözlerindeki ışığa odaklandı



Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birl

KUTLARIM OKUDUM ÇOK GÜZEL OLMUŞ ELLERİN DERT GÖRMESİN SEVGİYLE KALİN MUTLU KALIN
GÜLDESTE , 5 puan verdi
6 Ağustos 2010 Cuma 18:54:23
NE KADAR GÜZEL ANLATMIŞSIN EMİNECİĞİM HERKES YAŞAMINDA İYİLİKLERLE DOLU OLSA HARİKASIN TEK KELİMEYLE KALEMİN VAROLSUN SEVGİMLESİN HER DAİM
cihangirorkun
6 Ağustos 2010 Cuma 00:30:31
yüreğinize sağlık
Can Murat
5 Ağustos 2010 Perşembe 23:47:29
İnsani bir duruşu

Yine insani bir vefa örneğiyle

Şairane resmetmişsiniz

Çok anlamlıydı hanımefendi

Kutlarım,saygımla.
susaraközlüyorum
4 Ağustos 2010 Çarşamba 00:00:59
konu mükemmeldi
hikaye tarzında tadı damağımda diyorum
kutlarım şair dost:)
yılmazYANARDAĞ , 5 puan verdi
2 Ağustos 2010 Pazartesi 17:51:08
emeğin emeği anlatması olmuş aslında..
çocukken çalışmak zorunda olanların aslında içinde bulunduğumuz toplumun derin bir yarası olduğunu bilince çıkaran bu yüreği içtenlikle selamlıyorum...
yüreğine,emeğine sağlık sevili şairem
bir uğur böceğide bende olsun
şiir,umut ve sevgiyle...
keoman , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 23:07:22
Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

ve geçmisinden utanarak yasamak
zor geliyor çocuga
ne kadar dere tepe yüklense
bana misin demiyor yoksulluk
ne kadar kossan
ne kadar dua etsen yetmiyor çocuk
bu nasil hayat çocuk
yüklenirsin dünyayi
dünya sende zehir
çocuk.....


içimden geldide yaziverdim
Ayse hatun bu sizin ustalik siirlerinizden biri
valla bu çocuk bana benziyor biraz


selametle
ummueytem
1 Ağustos 2010 Pazar 21:55:53
duyguları ince ince işlemişsiniz...inceden sızladı yüreğim....
ve daha nice boyacılar sokaklarda işte böylesine insancıl duygulu ve cömert insanlara rastlamak umuduyla beklemedeler...
neden o biz olmayalım..sevgi asla ölmez...susuzluğunda sana bir tas su verende..teb
seyfi betik
1 Ağustos 2010 Pazar 17:46:47
iyilik meleği şefinizi çok güzel bir şiirle onore etmişsiniz kutlarım
a.yüksel şanlıer , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 14:27:31
Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

EVET BENİM DE BÖYLE BİR BOYACIM VAR SADECE PARA VEREBİLMEK İÇİN
ONA AYAKKABI BOYATIRIM.
ŞİİR İÇİN TEBRİKLER
FATMA-ANNA , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 14:27:16
Boyacı
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

Şiirin Hikayesi

On yıl önce çalıştığım şirkette bir şefimiz vardı. Herkese yardım etmesini severdi. Bir boyacı her gün şirketin önüne gelirdi. Şefimizin ayakkabıları boyalı bile olsa, o çocuğa ayakkabılarını her gün boyatırdı. Okul ihtiyaçlarını karşılar, halini hatırını sorardı. çocuk çok mutlu olurdu. Ben ne o iyilik meleği şefimizi, ne de o boyacı çocuğu unutamıyorum.

--------------------------------------------------------------------------------





İndirdi sırtından boya sandığını
Duvarın dibine oturdu çocuk
Bir umut parladı kara gözlerinde
Elleri de karaydı gözleri gibi…


Yanından gelip geçenleri
Kol açan ederken bakışları
Bir adama seslendi utanarak
Boyayalım mı ağabey?


DUYARLI KALEMNİE SAĞLIK CAN KUTLARIM
YahyaSEVİM , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 13:42:11
Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birlikte
evet işte hayal gücü
saygılar selamlar emine
ayşe1 , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 11:42:18
Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

İnsani duygularla yürekleri saran güzel şiirinizi ,etkilenerek paylaştım.
Tebriklerim candan.
Sevgilerimle.
ramazan.efe
1 Ağustos 2010 Pazar 08:14:04
insanı insan kılan değer gözlerinin içindeki ışık
gülen gözleri görebilsek
sağlıcakla kalın
perimasalı
1 Ağustos 2010 Pazar 02:30:09
güzel yüreğiniz varolsun..

beğeniyle..
gelmeyenvuslat , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 01:03:39
Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birlikte


Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...



İŞTE İNSANI İNSAN YAPAN DEĞERLERDEN BİRİSİ. NE VERİRİSEN ELİNLE O GİDER SENİNLE DEMİŞ ATA SÖZÜ.İYİ İNSAN İYİLİĞİ İLE DAİMA DUA İLE ANILIR,NE MUTLU BÖYLE GÜZEL ASİL YÜREKLİLERE.ÇOK DUYGULU GÜZEL HAYATIN İÇİNDEN DİZELERDİ CANDAN TEBRİKLER SEVGİLİ ŞAİREM.DAİMİ BAŞARI DİLEKLERİMLE SELAM SEVGİLER...

Aysel AKSÜMER
1 Ağustos 2010 Pazar 00:28:32
Tebrik ederim arkadaşım konu hayatın içinden ve sen içinden geçenleri çok güzel hissettirmişsin. Sevgilerimle..
sensizim 64 , 5 puan verdi
1 Ağustos 2010 Pazar 00:07:58
bu zamandada varmı böyle insanlar ne güzel yardımlaşmak yüreğine sağlık sevgilermle.......

sensizim 64 tarafından 8/1/2010 12:08:39 AM zamanında düzenlenmiştir.
candostum3367 , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 21:02:51
gerçek yaşamdan alınmış olması şiire ayrı bir güzellik katmışş....emeğine yüreğine kalemine sağlık.tam puann sagılar dost kall...
Makberî - Ahmet Akkoyun
31 Temmuz 2010 Cumartesi 20:37:00
Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...


çtimai hayata dair güzel dile gelmiş bir yürek sözü idi
selam ve dua ile
çingene
31 Temmuz 2010 Cumartesi 18:22:48
Tebrikler Arkadaşım, güzel hikaye güzel anlatım..
Şengülbora , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 16:37:23

insanlık adına ne güzel bir davranışta bulunmuş şefiniz

her çocuğa eller yetişmesede en azından göz önünde bulunan bu çocuklarımıza yardımı esirgememk gerek

benim de oğlumun sınıf arkadaşı ünüversiteyi kazanmıştı en yüksek derecede beraber gideceklerdi ama ne yazıkki o gencin babası vefat etti ..işçi ailenin çocuğu .. birikimde yok tabiki ... ben çalıştığım iş yerinde herkese söyledim para toplamaya çalıştık ama dediğim gibi çevre hep asgari ücretli işçi .. çok az bi para toplandı .. en azından kaydını yaptırıp dondurdu

emine hanım malesefki çevremizde boyacı çocuk gibi çocuklar çok yeterki bir el uzatan olsun ama nerde
herkes sizin şefiniz gibi duyarlı değilki veya arıbey gibi

tanıdığım bir kız çocuğu var okuma hakkı elinden alınmış çoktan
bende okutulmadığım için hala birilerine kızgınlığım var . bu yüzden bu konularda çok hassasım
okumayan veya okutulmayan çocuk gördümmü çok üzülürüm elimdende bi şey gelmiyor bu dahada üzüyor

bende bizim işyerindeki kız çocuğunu kaleme almayı düşünüyodum

sizin de bu konudaki hassaiyetinizden dolayı çok tebrik ediyorum .. çok sağolun böyle bir konuyu ele aldığınız için var olun .... emeğe ve şaire saygım büyük ...
binay seymenim
31 Temmuz 2010 Cumartesi 16:31:03

İndirdi sırtından boya sandığını
Duvarın dibine oturdu çocuk
Bir umut parladı kara gözlerinde
Elleri de karaydı gözleri gibi…


Yanından gelip geçenleri
Kol açan ederken bakışları
Bir adama seslendi utanarak
Boyayalım mı ağabey?


Çocuğun yüz ifadesi
Alı koydu adamı yolundan
Az önce boyatmasına rağmen
Kırmadı çocuğun bu isteğini


Önce sağ ayağını koydu sandığın üzerine
Sol yanının ağrıdığını hissetti aniden
Aldırış etmeden kalbinin acısına
Çocuğun gözlerindeki ışığa odaklandı


çok çok güzeldi kutlarım..
Seyit Kazım , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 15:58:02
Boyacı
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

Şiirin Hikayesi

On yıl önce çalıştığım şirkette bir şefimiz vardı. Herkese yardım etmesini severdi. Bir boyacı her gün şirketin önüne gelirdi. Şefimizin ayakkabıları boyalı bile olsa, o çocuğa ayakkabılarını her gün boyatırdı. Okul ihtiyaçlarını karşılar, halini hatırını sorardı. çocuk çok mutlu olurdu. Ben ne o iyilik meleği şefimizi, ne de o boyacı çocuğu unutamıyorum.

--------------------------------------------------------------------------------





İndirdi sırtından boya sandığını
Duvarın dibine oturdu çocuk
Bir umut parladı kara gözlerinde
Elleri de karaydı gözleri gibi…


Yanından gelip geçenleri
Kol açan ederken bakışları
Bir adama seslendi utanarak
Boyayalım mı ağabey?

EMEĞİNE YÜREĞİNE SAĞLIK
COK GUZEL OLMUŞ HEALLLLLLLLLLLLLL
miharbi_47
31 Temmuz 2010 Cumartesi 15:36:17


İndirdi sırtından boya sandığını
Duvarın dibine oturdu çocuk
Bir umut parladı kara gözlerinde
Elleri de karaydı gözleri gibi…


Yanından gelip geçenleri
Kol açan ederken bakışları
Bir adama seslendi utanarak
Boyayalım mı ağabey?


Çocuğun yüz ifadesi
Alı koydu adamı yolundan
Az önce boyatmasına rağmen
Kırmadı çocuğun bu isteğini


Önce sağ ayağını koydu sandığın üzerine
Sol yanının ağrıdığını hissetti aniden
Aldırış etmeden kalbinin acısına
Çocuğun gözlerindeki ışığa odaklandı
**yüreğinize sağlık tebrikler...
Emine AYKUT , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 15:23:41
.......
Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...


Hayata dair,çok güzel bir öyküydü dizelerin..
Duyarlı arkadaşımı kutluyorum..Sevgilerimle..
a_bugra , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 13:17:18
dramatik ama hayatın gerçeği
Rüştü Bayındır
31 Temmuz 2010 Cumartesi 12:17:40
GAYET GÜZEL BİR ŞİİR...
Engin Tatlıtürk , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 11:35:13
Şiir güzeldi ama yorumlar da bir o kadar güzeldi.

Arıbeyi kardeşim de güzel yazmış doğrusu.

Dilerim bütün güzel unut ve dilekler gerçekleşir.

Selamlar.
Ahmet ÖRNEK
31 Temmuz 2010 Cumartesi 11:27:11
işte bizim insanımızın insan olmaya
çalışmamızın güzelliği...
çok güzeldi arkadaşım
kutluyorum bu insan olan
yanımızı hatırlatan dizeleri.
her dem saygımla.
zaralıeren , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 11:12:06

Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birlikte

böylesi duyarlı insanların olması gurur verici

şiirini beğenıyle okudum emeğine sağlık saygımla
Son Damla , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 10:44:11
Etkin kıldığın yorumla yürek sesin harkulade burdan şunu çıkardım bilinmezi bilinire çevire biliriz istersek ama az kendimize ve iç sesimize özverili olmamız gerek sezileri boşa çekip atmamalıyız hoş bir anlatımdı satırlar bunları yazan yüreği etkin yorumu hak eden gönülü YÜREKTEN ALKIŞLIYORUM Hayat değil İnsanlar ve onların tutarsız kıldığı yaşam kötü .. İnsan olarak azcık duyarlı olsak belki yaşamıda kurtara biliriz belki diyorum çünkü akıl mantık almıyor insanların düzelebileceğini yani inş. yanılan ben olurum ...AMİN...
AYSE 09
31 Temmuz 2010 Cumartesi 08:46:15
güzel hikaye güzel anlatımdı
kutlarım
böyle bir doktorumuz var bizimde ve gururumuz bu yıl iktisasını yapıyor
hiç yılmadı her yıl gelen sınıf birincisi ikincisi notları bize gelirdi
şimdi inşallah iyi bir fizi doktoru olacak onunanımsattı şiirin
saygılarımla her daimsin canım
yasar çetinkaya
31 Temmuz 2010 Cumartesi 08:32:43
Hayata dair güzel ve duyarlı bir çalışma kutlarım, sevgiyle...
Cömert Yılmaz , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 07:30:35





ben aslında sendim
büyüdüm ''ADAM'' oldu ismim...


duyarlı duruşuna selam olsun ablam



saygıyla




Yükselenyıldız
31 Temmuz 2010 Cumartesi 06:12:17
Duyarlılık kokuyor baştan sona.

Paylaşım için teşekkürler.
arıbeyi , 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
31 Temmuz 2010 Cumartesi 02:58:49
Emine Hanım şiirini okuyunca benimde hikaye yazasım geldi.Bir hikaye yazayımda sen de onu oku.

Yıllar önceydi.Büromda sıkılmış bahçeye hava almaya çıkmıştım.Bahçede boyacımız Mehmet'i gördüm.
Hiç huyum değildir ama o an Mehmet'e takılıp ,şaşırtmalı matematik hesapları sorup birazda alaya alıp eğlenmek istedi canım.Yanına yaklaştım.
--Ne haber Mehmet aldınmı defter ve kitaplarını?.(okullar açılalı henüz iki hafta olmuştu)
--Yok alamadım ,sadece bir defterim var onunla gidip geliyorum.
--Neden alamadın?.
--Babamın beli ağrıyor çalışamıyor,boya parasıyla da ekmek alıyoruz eve.
--Kaçıncı sınıfa gidiyorsun Mehmet?
--İlkokul 3.sınıfa.
--Tamam Mehmet sen yarın bana uğra ve kitap listeni getir diyerek ayrıldım yanından.
Dedim ama kendime de kızdım.Çocuğun bu durumundan haberimiz olmaması suçken birde takılıp eğlenmek isteğime kızdım.
Ama iyi ki takılmak istemişim.Yoksa nasıl öğrenecektim Mehmet'in durumunu.
Yanından ayrıldım.Arkadaşlarla temasa geçip para topladım.Ertesi günden başlayarak artık Mehmet bizlerin öğrencisi oldu,ortaokulu bitirdi.
Artık her bayramda evimize ilk bayramlaşmaya Mehmet gelmeye başladı ki gelmediği bayramlar merak etmeye başladık.
Derken ortaokul sonu sınavlara sokup yatılı Veteriner Sağlık Lisesine kayıt yaptırdık.4 yıl sonra okulunu bitirip Vet.Sağ.Teknisyeni olarak özel sektörde çalışmaya başladı.Daha ilk yılın da aranılan elaman oldu bizim küçük Mehmet'imiz.
Çalışmaya başladığı iki yıl içinde hem kendi hem de ailesinin yaşamını düzene koydu Mehmet'imiz.
Mehmet'i askere gönderdik,Mehmetçik oldu.Epey zamandır konuşmamıştık.Geçen gün kandil gecemizi kutlayan mesajını alınca sabah aradım.Askerden döneli 2 ay olmuş.Başka şehirde bir Veteriner Hekim'in yanında çalışmaya başlamış.İşinden memnunmuş.
Ortak tanıdıklardan duydum.Kendini öyle sevdirmiş ki büro tamamen bizim hala küçük olarak gördüğümüz Mehmet'e emanetmiş.
Artık nasip olursa yakın bir gelecekte de Mehmet'imizi evlendirip çoçuklarını da severiz.
Bu geçen zaman içinde beni çok duygulandıran bir olay da Mehmet'in okulundan almış olduğu Teşekkür Belgesi'ni bana hediye etmesi ki o anı unutamadığım gibi,özel belgelerimin arasında saklamaktayım o belgeyi.

Emine Hanım şiirin adeta deşti yüreğimi ve hiç bir yerde bahsetmediğim hikayeyi yazdırdı bana.Sayfanı kirlettikse affola.
Anlamlı şiirin için tebrikler.
SAYGILARIMLA.
Bu yoruma 2 cevap yazılmış.
arıbeyi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 23:24:46
Yürek sesimi duyan ve beni anladığını göstermek için yorumumu etkin kılan Emine Hanım; beni onure ettiniz.Teşekkür ederim.
Hikayemi yazıp yazmama konusunda tereddüt etmiştim , gece geç saatte şiirine tesadüf rastlayıp okuyunca.Arkadaşların beğenilerini de okuyunca yazmakla iyi yapmışız deyip tereddütüm tamamen yok oldu.
Evet hayattan bir kesit ve bizler o parçaların bir yerindeyiz.Hiç bir şey yapmamaktansa az da olsa bir şeyler yapmak,yapmaya çalışmak daha iyi oluyor.Bunu yaşayarak tespit ettim.
Yeter ki bizler ufakta olsa bir adım atalım.Gerisi geliyor.Arkadaşlarım bu yardımda benim önüme geçtiler.Her yıl elbiselerini bir arkadaşımız üstlendi.Bir arkadaşımız da ailenin erzak işini.Yakacak sorunu da bir başkası.Biz geride sadece eğitim işinde organizatör olarak kaldık.
Aziz milletimin yüce insanlarının yürekleri o kadar zengin ki .O hazineye ulaşmak yeterli .
Bizleri onure edenlere teşekkürler.
SAYGILARIMLA.
Şiirin sahibiEmine UYSAL (EMİNE45) , şiirin sahibi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 07:03:13
Bu anınızı bizimle paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Bizim boyacımızı ilk fark eden bahsettiğim şefimizdi.

Bizler ramazanda fitremizi kime vereceğiz diye düşünürken, o birkaç koli hazırlamış ve bütün boyacılara dağıtmıştı.

Çocuklar kolileri evlerine götüremeyince, kendisi götürmüştü ve evlerindeki manzarayı görünce daha bir kahrolmuştu.

Çocuğun babası ölmüş, annesi yatalak hasta, kardeşleri çok küçükmüş. O bu durumu anlatınca ben de kendimi tutamayıp ağlamıştım. O şefimi ve çalışkan boyacmızı unutamıyrum.

Ayrıca çok çalışkan bir çocuktu. Aldığı taktir belgesini getirip şefimize gösterirdi. Böylelikle belki babaya olan eksikliğini tamamlamaya çalışıyordu. Beni çok eziyordu.

saygılarımla...
merdoğlan , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 01:56:44
Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

ders niteliği taşıyan güzel şiirinizi kutlarım
saygılarımla
mavi_dans
31 Temmuz 2010 Cumartesi 01:19:30


kırmızı düş/umut ürpertileri
kutlarım
YAZGI24
31 Temmuz 2010 Cumartesi 01:18:13
beni anlatmışsın şiirinde. bende buraya asmadığım şiirde anlatmıştım beni. sağol. duyarlı yürek.
parkbeni , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:43:39
kutlarım şaiir kardeşim güzel bir konu
zefkle okudum sevgiler
Toynak
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:41:01
tırnakalrı boya karası
gözleri doğuştan başka bir kara
ve hayat,
ve yaşamak
hep bunun için yüreğimde bir derin yara...
emeğe
yüreğe
alın terine selam olsun...
Hicran Aydın Akçakaya , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:40:06
Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

ne mutlu o çocuğa... resimdeki çocuk ta okur büyür ve koca adam olur inşallah...
kutluyorum duayrlı kalemini sevgilerimle...
Yazblogcu
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:23:35
Merhabalar,

Hayatın insafsızlığı ve acımasızlığı çoluk çocuk dinlemiyor. Sistem rayına otursa, herkes insan olsa, ayakkabı boyatacak çocuk bulamayız sokaklarda.

Sağlıcakla kalın.
sahra&su , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:21:27
harika bir anlatımdı ablacım. tebrik ve hürmetlerimle... yüreğine sağlık.
tacettin yıldırım
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:19:43

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...

kardeşim.......şiir resimle bütünleşmiş.....yine beni hüzünlendirdin.....tebrikler
direniş
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:14:57
ortaokul ikinci sınıftaydım ve yutrta kalıyordum. param yoktu. sebze kasasından sandık yaparak, okul saati dışında ve hafta sonları boyacılık yapıyordum harçlık için... Unutamam o fakirlik yıllarımı...

bana eski günlerin sayfalarını açtırdın emine kardeşim...

güzel şiirdi garibanlar için. sanki bendim şiirde ...

tebrikler bıraktım kardeşimin sayfasına usulca

selam ve saygılar yolladım boyacılık yıllarındaki garipliğimde :(((
Sevgi Salman
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:14:40
Ne mutlu O'na... Böyle çocuklarımız yok mu? Bir sürü...

Hem hayatın bütün yükü minicik omuzlarında, hem okul çantası...

Alnından öpesim geldi kara gözlü boyacı çocuğu...

Tebrikler arkadaşım okurken gözümde canladı sahne...

Sevgilerimle...
maskelimelek
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:13:29
Hünerli elleriyle ustaca kullanıyordu fırçayı
Parlattığı ayakkabılara gururla baktı çocuk
Adam uzandı alnındaki terinden öptü önce
Sonra bütün sevgisini verdi parası ile birlikte


Her gün aynı sahneyi tekrarladılar
Boyalı ha(ya)lleriyle umut birikti
Bir yandan okulun yolunu tutarken
Işıkla gülümsüyordu yaşama

Var gücüyle okudu çocuk
Geçmişini sırtında taşıyarak
Koca adam oldu...


içerik harika
anlatım harika
final harika
kutlarım arkadaşım selamlarımla....
Murat Çakır (şeker29)
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:12:30
yüreğine sağlık güzel bir şiir okudum
hyazici58
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:10:48
Olsun,yinede umuda kapı aralayan güzel bir şiir...Yürekten kutladım.Selam,saygı...
NURTEN ATICI , 5 puan verdi
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:06:35
resimle bütünleşen şiirin içimi burktu..harika anlatım harika bir şairden gelmiş tebrikler şairem...
ahmet idrisoğlu
31 Temmuz 2010 Cumartesi 00:04:27
Emine Hocamdan harika dizeler okudum. Kutluyorum, sevgiler...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.