74
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
3973
Okunma

Gözümün karasından tanıyorum bu aşkı
Ve gözümün karardığı kadar seviyorum beyazı.
En çok da anlamsız susmalar tırmalıyor kulağımı
Ve en çokta anlamsız gitmelerde buluyorum kendimi.
Aklı bir karış havada aşklar dolaşıyor aklımda!
Ne zaman kenarından geçsem uçurumun
çocuk yanımda kalıyor adın.
Kimsesiz gölgeler karıştırıyor aklımı
Ve kimsesizliğime boğuluyor renklerim.
Ölü bir kentte Yusuf’lar doğuruyor sabahım
Ve her gece pastele çalıyor hüzünlerim.
Saydığın onlarca tabloda,
aynı renkler,
hep aynı figürlerde saklı!
Anlamsız bağlaçlarda söndürdüğüm rüzgar
Ve SON diyor!
D/uyuyor musun?
5.0
100% (64)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.