2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
988
Okunma
Gelme
Gelme artık ey sevgili
Yokluğundaki varlığına alıştım
Hasretinin yangını ile yaşamaya alıştım
Güneşi,güldüğün zaman etrafa yayılan ışıkla bir tuttum
O sımsıcak gülüşü hatırlayarak ısındım soğuk kış günlerinde
Üşüdüğüm zamanlarda da yine seni hatırladım
O soğuk var ya
Senin öfkene benzerdi
Şimdi sana gelme diyorsam
İstemediğimden değil sevgili
O kadar çok benimsedim ki hasretini
Hasretine sarılıp yatmazsam uyku tutmuyor
Gözümü açtığım zaman güneş gibi parlayan yine hasretin
Şimdi gelip bu hasreti benden alırsan
Ben yaşayamam
O yüzden artık gelme ey sevgili!
Cevap Yaz