RUSAMER - Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

ANDIRIN SÖZ YURDU YAZIN SİTESİ

Şair: Tülay Sarıcabağlı Şimşek
Şiir: TAT ALAMADIM
Değerlendirildiği Salon: Gamla Kederin Heybeye Doldurulup Pazara Çıkarıldığı, Herkese Yetişenin Kendisine Geç Kaldığı ve Dünya Denilen Tezgâhta Garip Gurebanın Veresiye Defterine Yazıldığı Salon

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri kafası patlak, fikri şaplak sakinlere okuyunca RUSAMER pazar yerine heyet gönderdi. Heybede gam var, keder var; satılsa para etmiyor, taşınsa omuz çökertiyor. Üstelik şair herkese yetişmiş ama sıra kendisine gelince mesai bitmiş. Kalburabastî heybeyi kantara koydurdu; tartı görevlisi birkaç kez ibreye baktıktan sonra teraziyi kapattı. Gamın kilosu ölçülür de heder olmuş ömrün darası nasıl düşülür, bizim ruhsatta böyle bir tartım yok dedi.

Dadaloğlu Köşesinde gam ve kederin piyasa değerini hesaplayan Pazarcı Pervin, ilk kıtayı şiirin en sağlam bölümlerinden biri buldu. Heybeme doldurdum gam ile keder / Götürsem pazarda kaç para eder halk şiirinin tanıdık heybe imgesini güzel bir alışveriş ironisine dönüştürüyor. Heder oldu ömür, Billahi heder ise acıyı doğrudan yükseltiyor. Nakaratın her kıtada dönmesi şiire türkü karakteri kazandırıyor. Pervin heybeye fiyat biçemedi; gamın müşterisi çıkmadı, kederi de kimse eve sokmak istemedi. Akşam olunca bütün mal yine şaire kaldı.

Ahmet Kahveci Köşesinde kendinden önce herkese yetişenlerin mesai cetvelini tutan Puantajcı Paki, Herkese yettim de kendime çok zor dizesinde şiirin en derin damarlarından birini gördü. Ardından gelen Bilemedim bende bir ben daha var şiiri yalnız dünya yakınması olmaktan çıkarıp insanın kendisini ihmal edişine taşıyor. Buna karşılık Yaktım bu yüreği eyledim ak kor gibi söyleyişler geleneksel şiirde oldukça tanıdık. Paki cetveli inceledi; başkalarına ayrılan mesai tam, kendine ayrılan saat sıfır çıktı. Fazla mesai ücretini sorunca Muhasebe gönül işlerinde ödeme yapılmadığını bildirdi.

Âşık Medeni Karataş - Mahmut Ağdak Köşesinde kırık gönüllerin sosyal yardım dosyasına bakan Memur Münevver, yetimlik, garip gureba ve güçsüzün ezilmesiyle şiirin kişisel acıdan toplumsal kırgınlığa açıldığını gördü. Anladım bu dünya çıkar dünyası / Garip gurebayı yakar dünyası / Güçlünün güçsüzü yıkar dünyası bölümü düşüncesini açık ve vurucu söylüyor; fakat burada imgeden çok hüküm öne çıkıyor. Mahzun bakan gözü görsem ağlardım ise şairin merhamet damarını daha doğal biçimde gösteriyor. Münevver garip gurebanın dosyasını açtı; dünya gelir belgesi isteyince başvuruyu doğrudan vicdan servisine havale etti.

Kul Mustafa - Mustafa Zengin Köşesinde kaybedilen sevdaların nüfus kaydını tutan Kayıtçı Kâmil, son kıtada şiirin bütün yakınmasının altında kişisel bir kaybın da bulunduğunu fark etti. Sevdiğim toprağa karışıp gitti dizesi, önceki kıtalardaki gamın kaynağını bir anda ağırlaştırıyor. Ancak ardından gelen Anılar içinde kaybolup yitti / Ömür dediğim şey yok olup bitti aynı yok oluş duygusunu peş peşe söylediği için final biraz açıklayıcı kalıyor. Kâmil sevdiğin kaydını aradı; nüfusta vefat görünüyordu ama gönül hanesinde hâlâ sağdı. Sistem iki kaydı bağdaştıramayınca bilgisayarı kapattı.

KALBURABASTÎ EFENDİ'NİN DEĞERLENDİRMESİ

Tat Alamadım, kişisel kırgınlığı, merhameti, kendini ihmal edişi, toplumsal adaletsizlik duygusunu ve sevilenin kaybını aynı türkü damarında birleştiren içli bir şiir. En güçlü yerleri gamın pazara götürülmesi ile bende bir ben daha var düşüncesi; daha tanıdık söyleyişler ve doğrudan hükümler ise şiirin özgünlük seviyesini yer yer düşürüyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri dosyayı kapatırken heybe hâlâ dolu, pazar dağılmış, dünya çıkar hesabına geçmiş, sevilen toprağa karışmıştı. Kalburabastî heybeyi şairin omzundan indirip RUSAMER emanetine bıraktı: İnsan herkese yetişip kendisine yetişemiyorsa asıl zarar heybede değil hesaptadır; ömür boyu başkalarının yükünü taşıyana bir de kendi gamının hamallığını yaptırmak kurum yönetmeliğine aykırıdır.

İnsan bazen dünyadan değil, kendisine hiç sıra gelmeyen bir ömürden tat alamaz.

Gamın en ağır olanı taşınan değil, kimseye yük olmamak için sessizce taşınandır.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal