İnsan bir birine çok yakın ama...
Kalpler tam tersine aralı şimdi.
Görmeyip ters dönmek bir akın ama...
Bakışlar pis kokan çaralı şimdi.

El görürse ne hoş kırmızı kartı...
Yeter ki yazılsın kendine artı.
Verirken arıza yapıyor tartı...
Teraziler eksik daralı şimdi.

Evliya sanılan zatlar bozuldu !
Aş ekmekte gen ve tatlar bozuldu !
Taya güve düştü, atlar bozuldu...
Tepişen eşekler hara’lı şimdi.

Çiçeğin çe si yok iğdesi bomboş,
Etrafı seyreder didesi bomboş,
Dünyayı yese de midesi bomboş...
Obur poşet sanır haral’ı şimdi.

Ahlak kayışını kopardı çırak...
Bu yüzden huzur ve mutluluk ırak.
Duygu düşünceyi bir yana bırak.
Gözlerin bakışı karalı şimdi.

Kul olmaz hayâller kurabiliyor !
En adi yerlerde durabiliyor !
Avcı acımadan vurabiliyor...
Çift yavrulu sefil maralı şimdi.

Dünyaya hırs ile baktık bakalı..
Tahtından indirdik bizler akalı.
Adam sayar olduk çarı çakalı...
Dost sayıldı cebi paralı şimdi.

Azrail (as) üç öğün yoklamış gibi !
Ruhunu cin, şeytan oklamış gibi !
Akşam, sabah afyon koklamış gibi...
Toplumlar bir çeşit sara’lı şimdi.

Namertler mertliği dolarsa dile...
Bu durum toplumlar için bir çile.
Aramız açıldı kardeşle bile...
Yol çatına vardık varalı şimdi.

Balıklar kavağa çıktığı için,
Canlının canları sıktığı için.
Çoğunun hayattan bıktığı için...
Cumali yürekler yaralı şimdi.