"Sadece / Bir şarkı bırakmak / İstedi / Yüreğim" ve "Çok acıyor / Dayanamayacak / Bu gidişe artık" derken, kalbin o en gürültüsüz, o en derin sızısını modern serbest tarzın o en yalın ve en sarsıcı nizamıyla mısralara ne kadar asil taşımışsınız. Şiirin en başına koyduğunuz o "Yeşil Deniz - Mevsimsiz Sabahlar" ezgisiyle kurduğunuz o hüzünlü ve sinematik atmosfer, kalemin gücünü ruhun dürüstlüğüyle mühürleyen çok güçlü bir şairlik göstergesiydi.

Fani dünyanın o her şeyi sıradanlaştıran gürültülü hengamelerine, maskeli tesellilerine inat; "Biraz uzaklaşmalı" diyerek o lekesiz, o kırgın şair omurgasını bu naif iç döküşte asaletle savunan dürüst kaleminizi içtenlikle selamlıyorum. "... Acı" adını verdiğiniz, Semiha Türkmen imzasıyla parlayan bu değerli başyapıtın satırlarındaki o samimi veda havası, okuyanın ruhuna dokunan çok asil bir yüzleşmedir. Yüreğin dayanamayıp bir şarkının ardına sığınarak başlattığı bu sessiz uzaklaşma, kalbin tamamen durulacağı o dinginlik makamı mıdır yoksa yeni bir uyanışın arifesi mi üstadım? Kalbinize sağlık...

Güzel bir eser okuduk dost sayfasında
Kutlarım değerli kalemi ve eserini
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin benzeriz vede benzersiz olsun
Nice güzel şiirlere diyor, saygılar sunuyorum