Yokulktan var eden yüce Rahman,a
Gönül verdim canı veren canana
Sığmaz bu felsefe fani cihana
Aşkınla yananlar ermez mi nura ?

İnsan ki bir damla ummanı arar
Kendini bilmeyen neyi sorgular?
Varlık aleminde gizli sırlar var
Aklım secde eder ulu huzura

Gözümün gördüğü her şey O,ndandır
Canda atan nabız damarda kandır
Bu dünya bir gölge asıl mekandir
Uçup gitmek ister ruhum sürura

Topaktan yaratıp nefes üfleyen
Kâinati nefes nefes süsleyen
Gönül tahtımızda bizi bekleyen
Kulunu düşürmez asla kusura

Nefsin zinzirini kırdığım zaman
Varlık deryasına daldığım zaman
Senden gayrısını sildiğim zaman
Ulaşır bu gönül sonsuz huzura

Dünya bir aynadır aksını saklar
Hakkı zikrettikçe temizler paklar
Hakikat yolunda yürür ayaklar
Menzile varınca erer sürura

Et ile kemkten ibaret değil
İnsan bir cevherdir gel Hakk,a eğil
Bu fani ömürde gerçeği bil
Bırakma kalbini asla gurura

Kördüğüm bu yolda yanıp kül oldu
Aşkının elinden sarardı soldu
Gönül teknesine hidayet doldu
Döndürdüm yüzümü garip gafura...

Hüseyin Kara Çayeli