1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
39
Okunma
EMANET
Bir emanetgârım fani alemde,
Bana verilen her zerre emanet.
Kibrim hiç dinmedi, kaldım elemde,
Dünyayı benimdir sanmam hıyanet.
Mülke malik olmak ham bir hevesti,
Öfkem sertleşti de dil yara açtı.
Nefsimin fırtınası içte esti,
Kendi kavgamda ben sabrım da kaçtı.
Bitti benlik harbi, duruldu hırsım,
Gönül mülküne doğdu Âlemin Hanı.
Geçti o karanlık, silindi hüsran,
Anladım hakiki, baki olanı.
Mesele değilmiş mülke sahip olmak,
Emanete layık kul olmakmış meğer.
Yüce’nin katında rızaya ermek,
Benliği silip de "Hiç" olmakmış meğer.
Her bir emaneti bak sırr-ı şerefle,
Nail eyle bizi sonsuz sevgine.
Beni "benim" diyen ham bir hevesle
Değil, Sana ait kıl her günümde.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz