​Başı boş, kırgın kaderine terkedilmiş sokaklar,
Duvarları üstüme üstüme geliyor şehrinin.
Al üstümden yük ettiğin dağ gibi yüklerini,
Dertlerimle beni bana bırakın sokaklar.

​Arkama bakmadan yürümek istiyorum,
Kıvrılıp giden kaldırımlarının üstüne.
Aç, susuz kurt, kuş, köpeklerinden ırak,
Yalnızlığa, kimsesizliğe, yarınlarına sokaklar...

​İçimde kaybolmuşlar, kokuşmuş hicranlar,
Börtü böcekler içinde kalmış arsız yalanlar.
Al bizden alacaklarını, çıkın aradan,
Bizi bize bırakın zavallı sokaklarla.

​Ilık esen rüzgârların son akşamlarında,
Ne sabah olsun istiyorum zifiri karanlıklarda.
Gittiğim yol bilinmesin, yorgun, kırgın, solgunum,
Başı boş, ayyaş, serseri sokaklarda.

​Sokaklar benim çocukluğumun aynası,
Sokaklar benim ayrılmaz parçam,
Sokaklar benim özlediğim yanım,
Sokaklar benim büyüdüğüm sokaklar...
Sokaklar, sokaklar...
​ERKAN GÜRSES...
19.09.2022