​Akıllı kullardan farkım var benim;
Zır mı zır deliyim, böyle bil beni...
Sırrımı çözemez âlimler bile;
Vuslâtın yoluyum, böyle bil beni...

​Gözümde kalmadı dünyânın vârı,
Hakk’ ın âteşidir gönlümün kârı,
Tek O’ na teslimdir rûhumun ârı,
Mevlâ’ nın kuluyum, böyle bil beni...

​Ney gibi inlerim, derdim derindir,
Basarım bağrıma, âteş serindir,
Gönlümün sarayı, senin yerindir,
Meczûbun diliyim, böyle bil beni...

​Çıkarı gözetmek, kötünün işi,
İyilere sökmez, dünyanın düşü,
Duru bir pınardır, sînemin döşü,
Karanın çölüyüm, böyle bil beni...

​Acının tatlısı, dertlerin hâzı,
Neş’ enin kederi, kışların yazı,
Feleğin elinden aldım bu sazı,
Zehirin balıyım, böyle bil beni...

​Çilenin yükünü, sırtıma vurdum,
Zihnimin çarkını yordukça yordum,
Hâki gerçeklerde, hâlimi gördüm,
Yaşarken ölüyüm, böyle bil beni....

​Gönül harabemde, bin sızı tüter,
Geceyi bağrıma, bastığım yeter,
Dumanım içimde, kordan da beter,
Hayalin külüyüm, böyle bil beni...

​Kendi yollarımda izim var benim,
Sabrın bahçesinde özüm var benim,
Daha söylenecek sözüm var benim,
Dikenin gülüyüm, böyle bil beni...

​MEHMET KAHVECİOĞLU