Nerede o bakışı, gülüşü nerede?
Unutmak mümkün mü?
“Unuttum” demekle unutulmuyor ki,
Unutayım derken kaybettim kendimi.

Nasıl anlatayım,
Adını titremeden söyleyebilsem…
Oysa o çoktan unutmuş beni.
Aylar,yıllar geçti üzerinden,

Artık dünya gözüyle göremem
Geceleri adını sayıklarken
Bu menzile dönemez

Zaten ne bir konuşma vardı,
Ne de bir karşılaşma…aramızda.
Yine de
Bir yara olarak kaldı içimde

Olmasa da,
Konuşmasa da,
Bir dakika bile
Yanımda olmasa da…
Bıraktığı izi güzel


Gittiği gün
öyle bir yara bıraktı ki içimde,
Anısı ilk günkü gibi
Hâlâ taze.

Ve en acısı ,
Hiç yaşanmamış
onca şeyin özlemi var içimde.

Ne bir konuşmamız oldu,
Ne de bir vedamız…
Ama yine de
Kaybetmişim gibi özülürum.

Belki de bazı insanlar
Hayatımıza hiç girmeden
İçimizde bir ömür kalır.
O da
Öyle kaldı bende.
mesakin-19/09/2026