Bazen yaşananlar beni dünyadan soğutacak oluyor,sonra aklıma geliyor içinde sen varsın....iyi ki varsın....

Senin sıcaklığın benim şu hayata soğumamı engelliyor...

İnsan her kış üşürken,daha kaç kış üşürüm diye soruyor kendine , ben seni severken daha ne kadar sevebilirim diye sormadım bir kere...

Seni seviyor olmanın şiirine tutulmuş kalbim...

O kadar çok kırmaya çalıştınız ki kalbimi, Can kırıklarını canıma batırmamaya çalıştım,O kadar kanattınız ki kalbimi can kaybından azaldı canım...

Evet küstüm;Seni de hayata küskünlüğüme ekledim. ...

En sevdiklerim üzdü en çok,ben onlarla mutlu olacagimi defalarca söylerken onlar cekti gitti mutlulugu yasayacakken...

Yorgunluğum dizlerime çöktü bugün,ayağa kalkacak halim yokken,içimde sana doğru dolu dizgin koşma arzusu inanki bu; Seni yaşamak isterken öleceğim korkusu...