İnsan oğlu çiğ süt emmiş be emmi
Söz verir ya insan
Hastalıkta sağlıkta, iyi günde kötü günde
Hani sadakat bekler ya söz
Tabiatı budur ya,
Herkes yapamaz bunu

Hani can yakar,
Can acıtır bir gün gelir
Dişlerini sıkarda gözünden akarken yaş
Gülersin ya,
Mutluluğa yorarda, kendini kandırırsın ya
İşte biri kalır da
Seninle girer sanırsın ya, o yükün altına
Ezilirsin emmi,
Ezilirde un ufak olur, rüzgarda savrulursun

Hani kurak bozkurda bir gün,
O mucize gibi bir gun gelirde,
Bir damla yağmur düşer,
Düşerde! Düştüğü yerde, tek bir çiçek, açar ya...
Sende kendini çiçek bahçesinde sanırsın ya...
Yanarsın emmi...
Solacak bir çiçeğin hülyasına, bozkır ataşinde kavrulursun...


Bu dünya, sevilmez be emmi...
Ne sağı belli... Ne solu.
Nereye koşarsan koş, başladığın nokta belli...
Sonunda varacağın, başladığın yer be emmi...