0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
17
Okunma
Gönlümün yorgun dalgası, vurdu taşa,
Yılların yükü dizildi, silinmez baştan başa.
Fırtınalar koptu gitti, ne sevdalar kaldı yasta,
Son limana demir attım, yaralı bir gönül yasta.
Mavi hayallerle çıkıp, yollara düşmüştüm gafil,
Zamanın acı çarkına, bilmeden olmuşum sâfil.
Gözümde tütüyor şimdi, o eski, o huzurlu an,
Bir ömür böyle tükendi, ne bir kalan ne duyan.
Yalnızlık kapımı çaldı, haneme konuk oldu kış,
Ne gelen var ne giden bu nasıl bir kör gidiş?
Gönül teknesidir batan, umutlar suya karıştı,
Bir yudum sevgi ararken, dertler başıma yarıştı.
Ey son liman, sakla beni, sığınacak bir yerim yok,
Yalancı dünyada yorulduk, oklar vurdu sinemize
Bırakın huzur bulayım, bu sessiz, sakin sularda,
Hayaloğlu yoruldu artık, garip garip uykularda.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
