Aşkın hem yakıcı hem de insana ferahlık veren çelişkisini hissettim bu şiirde, Üstadım. “Ölüp ölüp diriliyorum bu aralar” sözü, sevdanın insanı tekrar tekrar tüketip yeniden hayata döndüren hâlini çok doğal anlatıyor. “Sevgilim ateşine İbrahim gibi atılsam” dizesi ise ateşi acının değil, teslimiyetin ve arınmanın yerine koyarak şiire güçlü bir son vermiş. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Aşkın dedirttiği bir âh, yorum olarak ancak anlatır şiirinizdeki daüssılayı.Ben senin yurdunum diyen bir aşığın vatanıdır, yurdudur sevgilinin yanıbaşı, gözleri, sinesi, dizleri ve elleri.İnleyen neyin koparıldığı kamışlığa hasretinden inleyişi gibi mısralarınızdan yükselen feryat.Öz vatanınıza bir an kavuşmanız vuslata ermeniz duasıyla kutluyorum kaleminizi, yüreğinizi...

Değerli üstadısani hocam, 'ibrahim gibi' şiiriniz hem mistik derinliği hem de çok özgün ve şaşırtıcı modern imgeleri bir arada barındıran muazzam bir eser olmuş.

"olsa da her istediğin / yapılsa da her dediğin / bir yere kadar / aşk da" dizelerinizle yaptığınız o vakur giriş, aşkın sınır tanımaz doğasını çok iyi özetliyor. İkinci bentteki "buruk bir niyazla çalmışım kapını / soru sorma / sorguya çekme tanrı gibi / ölüp ölüp diriliyorum bu aralar" mısralarınızdaki o insani çaresizlik ve yalvarış hissi insanın içine işliyor.

Şiirde beni en çok vuran ve özgünlüğü zirveye taşıyan kısım ise "gah keman sesi / gah düğün davulu / nadir görünüyorum kurbağalar gibi / satır aralarında" mısralarındaki o sıra dışı benzetme ve hemen ardından gelen "ellerimi tutsan belki / yutsam bakışlarını obur bir çocuk gibi / içim serinler" dizelerindeki o muazzam naiflik oldu. YouTube'daki o hüzünlü keman ve piyano ezgileri eşliğinde, finali "sevgilim ateşine ibrahim gibi atılsam..." teslimiyetiyle öyle asil mühürlemişsiniz ki etkilenmemek elde değil. Kaleminize, o geniş ve güzel yüreğinize sağlık. Tebrik ederim, ilhamınız daim olsun.