Toprak kokar elim
Çamurda izim var
Bükülmem kolay değil
Benim adım duvar

Sofrada azımız çok
Karnım alıştı buna
Gözüm doymadı ama
Yüzüm döner sona


Beni küçük sanma
Dağ gibi dururum
Bir kere kalkınca
Yolu unuturum

Adım adım geldim
Geceyi yararak
İçimde bir kor var
Kül değil, yarın var


Köylü oğlu, köylü oğlu
Yere düşsem kalkar oğlu
Köylü oğlu, köylü oğlu
Taşım ağır, yolum dolu

Köylü oğlu, köylü oğlu
Benim gönlüm sağlam, doğru
Köylü oğlu, köylü oğlu
Diz çöker mi? Yok, yok, yok


Ellerimde iş var
Bakınca anlarsın
Dilime az söz konur
Bakışım taşırdım

Kimseye eyvallahım
Boynumu eğmem hiç
Rüzgâr sert esse de
Köküm yerinden geç

Anamın duası var
Babamdan inat var
Bir lokma bir umutla
Büyüyen bir adam var


Bir avuç toprakla
Kurulur bu hayat
Bir kırık hayalle
Başlar o büyük adım

Yorulurum belki
Ama pes etmem ben
Geç kalmış sanırlar
Ben yine erken

köylü olmak gurur verici
İnsan olan duyar bizi
Toprak süsler bedenleri
Ben gene köyüme giderim

küçük şair can yürek