1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Kendi rıhtımında kaldı...
Yani kendi içinde kaybolup duran bir gemi gibi..
Soldurdu yine gözlerinde akşam sefalarını..
Ya berduş olan o rüzgara ne söylemeli..?
Susturduk değilmi o sesleri..?
Şimdi yakamoz denizsiz...
Dağlarda bir burhan...
Kaçışıp duran bir zamanın hayrına bıraktık
Üşüyen o elleri...
Katre katre süzülen o incileri...
Günahları toparladım avuçlarıma...
Inancımın mağlup olduğu o ıssız koylarıma...
Adını silmek için kan kusturur kursağıma...
Sancı yüklü cümleler düşman oldu Bağrıma...
Zindan sandığım geceye sığındım...
Hayat bulduğum gözlerine kırıldım...
Bir öldüm bir dirildim...
Ama seni affedecek bir bahanem kalmadı...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.