Ey yâr, güvenme seccadenin
şefaatine,
Gözlerim takılır her gece gözlerine.
Rükûa vardığında gözyaşım düşer,
Derman olduğum o yorgun dizlerine.

Seni beş vakit ah edindim gönlüme,
Sustuğum her duada adın var
gizlice...
Sessizce yanan bu ateş söner mi
sandın?
Sığınsan da secdelere, vicdanına
takıldım.

Mızrağın kanlı, sızlar göğsümün
yarası,
Satan sen oldun, bedel ödeyen ben...
Ulu rahmana sığınsan da,
Aşamazsın bu ahı,
Hangi duayla arınır ellerindeki günah?

Döktüğün yaşlar silmez bu ağır vebali,
Yolduğum saçların bedeli o ıslak
gözlerin.
Sığınsan da her rekatta ilahi rahmete,
Hangi secde kurtarır bende kalan
hakkı?

​Geceye devrilen her aminde adım
var,
Yüzüne sürdüğün ellerde sızım var.
Kaçsan da arınamazsın bu ağır
yükten,
Dudaklarında yarım kalmış bir ahım
var.

Hangi tövbe örter bir kalbin kırığını?
Hangi avuç içinden silersin varlığımı?
Gözyaşın arasa da o eski dermanı,
Ben senin yükünle yalnız kalırım.

Sırat Köprüsü’nde durur adımların,
Rüzgâra savrulur yarım sevdaların.
O köprüden geçen her garip
gölgede,
Sızlar vicdanın, tutmaz ayakların.

Şimdi ne tarafa dönsen kıblemiz ayrı,
Ne tarafa eğilsen gölgem düşer seccadene...
Unutma; sen dualara sığınsan da
Benim ahım kalacak mahşere.

Ayla Kaya

04 09 2026