​Dünya bir handır, konanlar göçer,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.
Ecel şerbetinden her canlı içer,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Kimisi sarayda taht kurup yatar,
Kimi bir lokmaya ömrünü satar.
Fani olan dünya insanı yutar,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Elimizde yokken şükür bilirdik,
Var olunca belki Hakk’ı unuturduk.
Her halin altında bir hikmet gördük,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Mal mülk senin olsa ne fayda verir?
Bir gün rüzgar eser, harabeye çevirir.
Can kafesten uçar, geride ne kalır?
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Varlık gelip geçer, bir rüzgar misal,
Baki kalan ancak güzel bir visal.
Kuru kavga ile tükenmesin hal,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Derviş olan gönül varlığa kanmaz,
Yoklukta inleyip Hak’tan usanmaz.
Bu fani dünyada kimse aldanmaz,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Hayaloğlu der ki, divane gönlüm,
Su gibi akıp gitti şu ömrüm.
Sırrına ermiştir bu garip gönlüm,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

​Yolun sonu hak, gerisi yalandır,
Dünya dediğin bir uykulu rüyadır.
Gönül bu sırra erersen âlâdır,
Varlığı da yokluğu da sır eyle gönül.

Recep Hayal
Hayaloğlu
​