​Gecenin koynunda sessiz bir liman,
Ne şan şöhret arar, ne geçer zaman.
Haritada yeri yok, adı defterde saklı,
O görünmez eller, bu vatanın aklı.

​Kod adı MİT’tir onun, gizli bir nefer,
Sınırlar ötesinde dalgalanır o sefer.
Kimi zaman bir gölge sokak başlarında,
Kimi bir diplomat masanın başlarında.

​Yüzünde maskeler, kalpte tek bir dert,
Bu yolda yürümek yürek ister, mert!
Anneler evladını bağrına basamaz,
Bu sevdanın sırrını kimse yazamaz.

​Bir telsiz sesidir yankılanan dağdan,
Haberler düşer uzak bir diyardan.
Oyunlar bozulur, tuzaklar dağılır,
Sayesinde bu bayrak gökte tutunur.

​Kimi bir hücrede dilsiz kalır da,
Sırrını vermez o zalim yola da.
Can verilir de bir kelime çıkmaz,
Vatan sevgisinden bir an caymaz.

​Gündüzü geceye eker de yürür,
Kendi elleriyle ömrünü dürer.
Ne madalya bekler, ne bir teşekkür,
Onun her nefesi vatana şükür.

​Hayaloğlu der ki, bilinmez adı,
Bu gizli ordunun ne yaman tadı.
Mezar taşında bile bir sır saklanır,
Kod adı MİT’tir, destan diye yazılır.

Recep Hayal
Hayaloğlu