0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
29
Okunma
Bilmem ki hâl-i pür-melâlim, ey
meh-i tâban,
Isitmez mi o cânâna erismez mi
feryâdim?
Nigâh-i lutfuna muhtâc iken bu
dil-hûnà,
Görür mü hiç perisan olmus ahim,
bi-derdã?
Yikildi bág-i cánânda revisinle
gülzarim.
Sana hâlâ vefâ-bend olmus âvâre
didânm.
Gönül hâlà muhabbetle çirpinir ey
mâh-i naz,
Cemàlin cánima dermân, vefân ise
bi-niyâz.
Senin askinla yanmisken bu dil-a
nalan,
Bilmem mi hissetmezsin feryâd u
figan?
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
