İçime düşen kor, yakmaz ki teni,
İzan kabul etmez, olup biteni.
Ayak izlerinden, süzüp gölgeni,
Gecenin içinde, kayboldum gayrı.

Paslı bir neşterle, deşip bağrımı,
Boşluğa savurdum, dilsiz çağrımı.
Sinemde boğmuşum, bütün ağrımı,
Kül olan yangında, savruldum gayrı.

Kör bir cellat gibi, biçtim şuuru,
Ayaklar altına, serdim gururu.
Kendi ellerimle, boğdum huzuru,
Dipsiz bir kuyuya, döküldüm gayrı.

Gözümün ferinden, çaldığım yeter,
Kendi enkazımda, kaldığım yeter.
Kör bir uçuruma, daldığım yeter,
Taş basıp sîneme, gömüldüm gayrı.


Kendi mezarımı, kazdım tırnakla,
Üstüm kapanıyor, kara toprakla.
Bu dilsiz yarayı, sır gibi sakla,
Sonsuz bir sükûta, büründüm gayrı.

Bir damla can aktı, yorgun didemden,
Çekip kopardılar, rûhu sînemden.
Medet ummam artık, köhne âlemden,
Kendi deryamda ben, boğuldum gayrı.

Gözümün ferinden, çaldığım yeter,
Kendi enkazımda, kaldığım yeter.
Kör bir uçuruma, daldığım yeter,
Taş basıp sîneme, gömüldüm gayrı.


Şuurun çölüne, vurdum kendimi,
Yıktım temelleri, aştım bendimi.
Gömdüm topraklara, eski ahdimi,
Kör bir viranede, dağıldım gayrı.

Dondu damarımda, bu deli pınar,
Kurudu dalında, o koca çınar.
Yanar içeride, gizli bir efkâr,
Kör bir karanlıkta, sır oldum gayrı.

Kopardım sökerek, dildeki harfi,
Boğdum boğazımda, acı tarifi.
Çiğnedim eledim, sahte arifi,
Dilsiz bir avaza, hapsoldum gayrı.

Gözümün ferinden, çaldığım yeter,
Kendi enkazımda, kaldığım yeter.
Kör bir uçuruma, daldığım yeter,
Taş basıp sîneme, gömüldüm gayrı.

Çekildi önümden, perdeyle perde,
Derman aramam hiç, düşen bu derde.
İsmim silinirken, gökte ve yerde,
Mutlak bir hiçliğe, karıştım gayrı.

Gözümün ferinden, çaldığım yeter,
Kendi enkazımda, kaldığım yeter.
Kör bir uçuruma, daldığım yeter,
Taş basıp sîneme, gömüldüm gayrı.

Söz bitti, mizan yok, kalktı bu divan,
Kendi yangınında kül oldu cihan.
Dilsiz bir sükûta mühürlendi can,
Artık bu varlıktan çekildim gayrı.