2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
78
Okunma
ANKARA
Kızılay akşamı çöker üstüme,
Bir eski sevdayı taşır içime.
Kalabalık akar, ben susar kalırım,
Çocukluğum gelir her adımımda.
Ankara Kalesi bakar uzaktan,
Taşında bin türlü hatıra yatar.
Gecenin koynunda ayaz vururken,
İçimde bir çocuk annesini arar.
Hasköy sokakları izimi saklar,
Yamalı düşlerim içimde ağlar.
Bir tas sıcak çorba, bir eski kapı,
Çocukluk yıllarım orada kaldı.
Kızılay’dan geçtim yağmur altında,
Bir ömür saklıydı her kaldırımda.
Kimseler bilmedi içimde olanı,
Ankara duydu da sustu yanımda.
Şimdi saçlarıma aklar düşerken,
Eski sokaklarda kendimi ararım.
Nereye savrulsam dönüp dolaşıp,
Hasköy’de bıraktım çocukluğumu.
Ankara, sen benim içimde yarasın,
Ayazın sinmiş de hâlâ kanarsın.
Kale tepelerinde gün batarken,
Ben senden değil, kendimden koparım.
Suskun Şair Fazlı Acar
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz