Düşer mi bu kale, sancağın altında,
Bir millet diz çöker mi vatan uğrunda?
Toprağa kan düşer, bayrak yükselir,
Şehidin nefesi yaşar ufukta.

Bir an beklerken yolun başında,
Bir yiğit yürürken ateş içinde.
“Vatan” diye çarpar genç yüreği,
Adını bırakır tarih dilinde.

Top tüfek susarken gece yarısı,
Göklerde yankılanır tekbir sedası.
Bir avuç kahraman karşı dururken,
Korkuya boyun eğmez Türk evladı.

Harim-i namustur bu aziz toprak,
Her karış altında binlerce sancak.
Son nefer kalıncaya dek cephede,
Bu kutlu emanet bizlere ancak.

Şehitler göğe yükselirken bir bir,
Vatanın bağrında güller açılır.
Onların bıraktığı kutsal izden,
Yeni bir destanın yolu açılır.

Ey tarih, yaz bunu altın harfle sen:
Vatan sevgisiyle tükenmez bu can.
Son nefer düşse de sönmez bu ocak,
Şehitler oldukça yaşayacak vatan!