0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
40
Okunma
Bazen duvarları,
insanları dışarıda tutmak için örmedim.
Ördüm ki göreyim,
kimin omzunu yaslayacağını.
Kimin "çekil kenara" diye iteceğini.
Kimin de,
elleri kanasa da
o duvarı benim için yıkacağını.
Tuğlayı tek dizdim.
Sessizce izledim.
Bazısı uzaktan bağırdı: "Çok yüksek olmuş."
Bazısı taş attı: "Yıkılsın da kurtulalım."
Bazısı da tırnaklarıyla kazıdı...
"Dayı, ben geldim" dedi.
Anladım ki Dayı,
her duvar bir sınavdır.
Kimisi hapsetmek içindir,
kimisi ayıklamak içindir.
Ben duvarı insanları kaybetmek için değil,
yanımda kalacak olanı bulmak için ördüm.
Yıkılan duvar değilmiş meğer...
Yıkılan yanlış insanlarmış.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
