0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
7
Okunma
Alevsiz dağların başında tüter,
Gönül ocağında sönmez bu duman.
Sessizce içimden akar da gider,
Rüzgâra kapılıp dönmez bu duman.
Ne poyraz dağıtır, ne yel söndürür,
Beni bu sevdalık garip döndürür.
Ateşsiz yangınlar teni kavurur,
Gözümün önünden gitmez bu duman.
Dertli yüreğimden yükselir arşa,
Ne kar etsin feryat, ne feryat arşa.
Umutlar savruldu gitti bir başa,
Tüttüğü bacayı yakar bu duman.
Hayaloğlu der ki; sine vurulmuş,
Gönül sarayında düzen bozulmuş.
Aşkın ateşinden külüm mü kalmış
Küllerin üstünde tüter bu duman.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.