Bu yazıyı okuyan yüreği güzel insan...
Seni tanımıyorum.
Ama biliyorum.

Belki çok yalnızsın bu akşam.
Belki sevdiğin yarı yolda bıraktı elini.
Belki evin içinde bile yabancı gibisin.
Belki arkadaşların yordu, hayat sıktı.
Belki ölmeyi bile düşündün karanlıkta.

Bilmiyorum neler yaşadığını.
Kalbinden neler geçtiğini bilmiyorum.
Tek bildiğim var:
Her ne yaşadıysan,
bir gün geçecek.

Zor biliyorum...
Ama sabret.
Yalnız değilsin.
Seni yaratan Rabbin var.
Bir dua kadar uzağında.
Kimse sormazken halini,
O bilir.
Kimse görmezken gözyaşını,
O siler.

Unutma...
Bu hayat geçici.
Bu hayat imtihan yeri.
İnsanlara güven azaldı belki,
ama Allah’a güven hiç bitmez.

Benim tek isteğim ne biliyor musun?
Gülümseyebilmen.
Çünkü sen üzülmeyi hak etmiyorsun güzel insan.
Sen sadece dua et.
Rabbim kullarına
kaldıramayacağı yük vermez.

Bir dön arkanı, neleri atlattın bir bak...
Emin ol bu da geçecek.
Ben yaşadım, gördüm.
Her acı geçiyormuş.

Bir gün diyeceksin:
"İyi ki bırakmamışım.
İyi ki sabretmişim."

Allah’a emanetsin güzel insan...
Sen de dualarında bana yer verirsen
dünya bana yeter.
Dinçer Dayı