0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
Tozlu sokaklarda uçar ağaçlar,
Özlemle çeliğe vurur çocuklar.
Çomağın ucuyla çizilen yollar,
Maziye doğru da sürer çocukluk.
Menzile hesapla atılır her taş,
Unutulur dertler, unutulur yaş.
Toprağa değdikçe en yakın arkadaş,
Şen bir kahkahaya döner çocukluk.
Oyun biter ama izi silinmez,
O saflık bir daha geri gelinmez.
Bugün çelik çomak tadı bilinmez,
Geçmişin koynunda kalır çocukluk.
Hayaloğlu der ki zaman bir oyun,
Eski günleri anınca bükülür boyun.
Çomağa değdikçe her mutlu çocuk,
Neşeli günlerdi o günler be çocuk.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
