0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
50
Okunma
Uyan ey insan, uyan uykudan,
Devran dönüp gider, zaman kalmadı.
Silinsin gözünden gaflet ve duman,
Ömrün baharı geçti, hazan kalmadı.
Gönül bahçesine ekilmezse gül,
Bülbül dile gelmez, ötmez ki gönül.
Savrulup gidiyor ömür dediğin kül,
Sığınacak liman, mekân kalmadı.
Dünya dedikleri bir kuru saray,
Ne ağa dinler bu yol, ne de bir bey.
Geçiyor seneler, gün ile ay,
Eserin yok ise, adın kalmadı.
Hayaloğlu söyler sözün özünü,
Hakk’a dön ak ey gayrı yüzünü.
Kapatma gerçeğe gönül gözünü,
Yalan dünyada hiç kalan olmadı.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
