Çık meydana, eğer aşığım dersen;
Kalpten tele vuran olmalı insan.
Rabbine alnı ak varayım dersen;
Doğru yolu tutan olmalı insan.

Çıkarım meydana, söylerim sözü;
Vurup tele, kıran olmalı insan.
Beleşi bulunca, yumarak gözü;
Yalamadan yutan olmalı insan.

İncitirsin kalbi, kem söz söyleme;
Fitneci sözünü sakın dinleme.
Aldanıp dünyaya, gönül eyleme;
Söz verince, tutan olmalı insan.

Doğru söylemekle boş ambar dolmaz,
Haram katmayınca yemek tatlanmaz.
Söz vermekle, sözde eksilme olmaz;
Çıkarını tutan olmalı insan.

Mahşer günü ulu divan kurulur,
Yaptığın her işten hesap sorulur.
Zilletlik damgası alna vurulur,
Baştan hesap yapan olmalı insan.

Ayak uydururum zamana, çağa,
Destursuz girerim bulduğum bağa.
İhanet ederim doyduğum bağa,
Bağdan üzüm çalan olmalı insan;
Bağı talan eden olmalı insan.

Eğilip bükülme, omurgalı ol!
Ecdadına karşı hep saygılı ol!
Dini İslam’dadır Hakk’a giden yol,
Sabitkadem duran olmalı insan.

Kabak bile yata yata büyürmüş,
Dünyada çalışan insan sürünmüş.
Çalışa çalışa maymuna dönmüş,
Gece gündüz yatan olmalı insan.

Emekle yenen aş lezzetli olur,
Çalışan insanlar izzetli olur.
Unutma Türkoğlu, gayretli olur,
Alın teri akan olmalı insan.

Eğrisin, doğrusun söyledik size;
Seslendik gönülden, ders verdik size.
Ümmet ol Resul’e, düş kutlu ize;
Peygambere uyan olmalı insan.

Mehmet BULUT