Tut ellerimi düşmesin bedenim
Yorgunluğumu saklayacak bir gücüm yok benim
Omuzlarımda yılların suskun yükü
Her nefeste biraz daha eksiliyor ömrüm.

Tut ellerimi
Gece siyah örtüsünü çoktan serdi üstüme
Yıldızlar bile gözlerini kaçırırken
Ben yalnızlığın sessizliğine sığındım.

Rüzgar adını taşıyor her geçtiği yerde
Hasretin ince sızısı dolaşıyor yüreğimde
Kuruyan dallar gibi kırılıyor umutlarım
Sonbahar erken geldi mevsimlerime.

Bir ışık ol karanlığıma,
Bir damla su ol çatlamış toprağıma.
Bir tebessümün, bin bahar açtırır içimde,
Bir dokunuşun yeniden can verir yüreğime.

Eğer düşersem, kaldır beni
Sessizce değil sevginle sar beni
Çünkü insan bazen gözyaşıyla değil
Sahipsiz kaldığında tükenir.

Tut ellerimi
Parmaklarının sıcaklığı değsin avuçlarıma
Belki hayat yeniden yazılır
Belki kader utanır acılarımdan.

Eğer bir gün yollarımız ayrılırsa
Ardından ağlayan rüzgarlara bırak adımı
Ben seni gökyüzüne emanet edilmiş bir dua gibi
Ömrümün son nefesine kadar taşıyacağım.

Tut ellerimi
Düşmesin bedenim kırılmasın yüreğim
Çünkü insan bazen sadece sevdiği bir elin
Sıcaklığıyla hayatta kalır...

Hüseyin YANMAZ
10.08.2026

Paylaş:

6 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (4)

5.0

100% (4)

Tut ellerimi... 2 Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Tut ellerimi... 2 şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Tut Ellerimi... 2 şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

bdbedri, @bdbedri

10.8.2026 09:19:34

Değerli Hüseyin YANMAZ
Tut ellerimi…şiirin içinde okuyunca zenginleşti ğim güzel tanımlar buldun. Bu şiir, yorgun bir ruhun son sığınağına seslenişidir.
ve. ____
Omuzlara birikmiş suskun yükler, her nefeste eksilen ömür, siyah örtüyle inen gece, yıldızların bile yüz çevirdiği yalnızlık… Hepsi aynı noktaya akıyor: “Sahipsiz kaldığında tükenir insan.”
En vurucu detay ise şu: Şair gözyaşından değil, dokunulmamışlıktan korkuyor. Bir tebessümün bin bahar açtırabileceğini, bir avuç sıcaklığın kaderi utandırabileceğini biliyor. Kuruyan dallar gibi kırılan umutların arasından hâlâ “bir ışık ol, bir damla su ol” diyebilmesi, ne kadar kırılmış olsa da hâlâ sevmeye, sevilmeye inandığını gösteriyor.
Son dörtlük ise bütün şiiri tek bir cümlede özetliyor:
“İnsan bazen sadece sevdiği bir elin sıcaklığıyla hayatta kalır…”
Bu, bir aşk şiiri değil.
Bu, düşmemek için tutunacak bir el arayan insanın, sessiz ama derin bir feryadı. Aşk ile

bdbedri tarafından 10.8.2026 09:39:37 zamanında düzenlenmiştir.

emre vehbi alkan, @emrevehbialkan

10.8.2026 09:14:16

5 puan verdi

Şiirin sustuğu yerde, kalp konuşmaya devam eder derler ya, tamda böyle olmuş işte. Yani mükemmel olmuş. Tebrikler güzel insan…

nejat hoca, @nejathoca

10.8.2026 09:12:32

5 puan verdi

Ne kadar yalın ama bir o kadar da yüreğe dokunan dizeler… İnsan bazen büyük sözlere değil, güven veren bir ele, samimi bir yakınlığa ihtiyaç duyar. “Tut ellerimi” çağrısı, sevginin yalnızca bir duygu değil, insanı ayakta tutan manevi bir güç olduğunu hissettiriyor. Kırılganlığı ve sığınma ihtiyacını çok içten bir dille yansıtmışsınız. Duygusu güçlü, sade ve etkileyici bir çalışma olmuş. Kaleminize ve yüreğinize sağlık; daim olsun.