Elde valiz, akşam akşam
Ne bir rüzgar ne ses
Sıradan anılara sıradan hayatlar
Ne bir "gitme" ne de önemseme huyları
Bırak gideyim bu sonbahar akşamı
Zaten açık bıraktın kafesimi

​Kucak dolusu hiçlik, gelmiş çalmış kapını
Sorgulamalar, yarının çizgileri
Dünlerin bugünlere ince ince kesikleri
Son tahtası da delinmiş gemi
Al götür beni
Sil beni bu sonbahar akşamı

​Aşklar raflarda artık
Valizine koymadığın kitaplarda
İzi kirpiklerinde kalmış anılarda
Ufuk çizgini bozan
Ayak seslerine hasret
Seni takip eden aşklarda
Çizilmiş resmin, yanları katlanmış kağıda
Sil silebilirsen
Silik bir iz olayım bu sonbahar akşamı

​Sinsice örtmek yüzünü
Göstermemek için çaba sarf etmek
Ne gereksiz uğraşlar
Kırk yıl deniz görmese bir martı
Yine bir dalga sesine kanat çırpmaz mı?

​Özlemlerden peki var mı haber?
Terk ettiler mi bu sonbahar akşamı?
Kapının önüne koyma ayakkabılarımı
Kaybolurlar
"Unut ayak izlerini" der gibisin
Ben senin yollarında kaybolamam
Unutulur mu şimdi akşam akşam?