Bilir misin?
Mesafeler...
yalnızca haritaların çizdiği çizgilerdir.

Seven gönül,
yolunu pusulayla değil,
sezgiyle bulur.
Adını fısıldasın yeter,
ayakları kendiliğinden yürür.

Bazı insanlar
yanında olmasa da...
yine de
nefesi kadar yakındır insana.
Uzakta diye ağlama.
Kalbine koyduysan,
yanındadır zaten.

Bir manalı bakış,
seven kalbi heyecanlandırır.
Kelimeleri sustur,
bin lafın yerini tutar.
Bir gönülden tebessüm,
en uzun yolları kısaltır.
Ulaşılmaz olanları ulaştırır.
Çünkü göz göze gelmek,
sarılmaktan daha derindir bazen.

Çünkü gerçek yakınlık
aynı yanda olmak,
veya aynı şehirde olmak değildir.

Asıl yakınlık;
aynı duada buluşmaktır.
Aynı özlemde yanmaktır.
Aynı yürekte ev olmaktır.
Sen "Allah’ım koru onu" derken,
o da "Allah’ım sabır ver" diyorsa...
işte o an mesafeler biter.

Kalpten kalbe açılan yolların
ne pasaporta ihtiyacı vardır,
ne izne...
ne de zamana.
O yolun vizesi sevgidir,
giriş kartı duadır.

Sevgi varsa gerisi teferruat.
Mesafe yalnızca
haritanın sessiz bir ayrıntısıdır.
Sevda ise iki seven kalbin rehberidir.

Ve unutma:
Bedenler ayrı olabilir,
ama ruhlar aynı gökyüzüne bakıyorsa...
zaten aynı yerdedir.
Dinçer Dayı