8
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
88
Okunma
Belki de
gurbet,
ilk yolla başladı.
İnsanın,
arkasına dönüp baktığı
ve evin
gitgide küçüldüğünü gördüğü
o anda.
Yol uzayıp gidiyordu;
ama her adım,
bir şeyi
biraz daha uzaklaştırıyordu.
Bir ağaç,
bir pencere,
tanıdık bir ses
ki artık
rüzgârda duyulmuyordu.
Yol,
yalnızca yürümek için değildi.
O,
toprağa düşmüş
özlemin iziydi;
her yolcunun,
kendinden bir parçayı
geride bıraktığı.
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz