Çok samimiyet,
Saygıyı yok eder.
"Canım" dersin,
"Canın çıksın" diye duyar.

Çok fedakarlık,
Beklentini yükseltir.
Verirsin, verirsin...
Bir gün vermeyince,
Nankör olursun.

Çok iyilik,
Görev haline gelir.
"Zaten yapar" derler.
Yapmadığında,
Vefasız olursun.

Çok sevgi,
Suistimal edilir.
Kıymet bilmezler.
"Nasıl olsa gitmez" sanırlar.

Çok mütevazi olursan,
Akıl hocaların artar.
"Sen bilmezsin" derler.
Oysa en çok sen bilirsin,
Sessizce çekip gittiğini.

İlişkilerde "çok"lar sıkıntı yaratır.
Azı karar,
Çoğu zarar.

Çünkü hayat denge ister.
Ne çok sus,
Ne çok konuş.
Ne çok ver,
Ne çok bekle.
Ne çok sev,
Ne çok güven.

Tereddütte bırakma.
Tartıda şaşırma.

Denge esastır...
Çünkü dengeyi kaybeden,
İnsanını da kaybeder.
Dinçer Dayı