Hepsi sana idi emeğim çabam.
Beni hiçbir zaman anlamamışsın.
Sen benim dostumdun, canım akrabam.
Dedim ya, sen beni anlamamışsın.

Yüreğim kanarken hep yüzüm güldü.
Bil ki sadakati seninle böldü.
Duygular karmaşık, farzet ki öldü.
Ben gülü yaşattım, anlamamışsın.

Acımı içime sessizce gömdüm.
Sana mutluluğu bir vefa bildim.
Kendimi, kendimden kazıyıp sildim.
Vefa böyle bir şey, anlamamışsın.

Güller sana kaldı, dikenler bana.
Yolda batar durur çıplak tabana.
Her şeyi bıraktım artık zamana.
Kırıldım, döküldüm, anlamamışsın.

Bil dedim, bu kalbin bir onuru var.
Etten duvar değil, bir gururu var.
Gama dayanırmı, çöker şu dağlar.
Tipi, boranı var, anlamamışsın.

Dadaşım, yılları boşa tükettin.
Bir kez yaşamadın, kendine ettin.
Sevgi, saygı gitti, tükendin, bittin.
Candan yananın yok, anlamamışsın.
Muammer KARS 01.08.2026